پرش به محتوا

آیا امام مهدی از زمان ظهور آگاه است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ظهور' به 'ظهور'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-رده:پرسش‌ +رده:پرسش)؛ زیباسازی)
جز (جایگزینی متن - 'ظهور' به 'ظهور')
خط ۱۹: خط ۱۹:
«طبق [[احادیث]] متعدد، [[امام]] {{ع}} به همه مخلوقات الهی [[علم]] دارد، اما اگر چیزی هنوز خلق نشده باشد، فقط [[خدای متعال]] به [[علم]] ذاتی‌اش<ref>در احادیث از دو علم برای خداوند سخن رفته است که هیچ گونه اشتراک حقیقی بین آنها وجود ندارد. اول: علمی که اختصاص به خدای متعال دارد و دوم: علمی که به ملائکه و انبیاء و ائمه {{عم}} داده شده است. اولی این است که چون ذات مقدس پروردگار از هر نقصی منزه می‌باشد، بنابراین نسبت جهل به او جایز نیست و همین را علم ذاتی پروردگار می‌نامیم. دومی علمی است که مخلوق خداوند می‌باشد و همه علوم خلایق از این قسم است. رجوع شود به: اصول کافی، کتاب التوحید، باب البداء، ح ۶ و ۸.</ref> نسبت به آن [[علم]] دارد. بنابراین اگر [[امام]] {{ع}} آن را نداند، نقصی در [[علم]] ایشان نیست. اگر بگوییم که بعد از دو بار تأخیر افتادن [[فرج]]، [[خداوند]] دیگر وقتی برای آن معین نفرمود، لازمه‌اش این است که [[علم]] آن نزد [[امام]] {{ع}} هم نباشد، چون اگر تقدیر شده بود، قطعاٌ [[امام مبین]] آن را می‌دانست.
«طبق [[احادیث]] متعدد، [[امام]] {{ع}} به همه مخلوقات الهی [[علم]] دارد، اما اگر چیزی هنوز خلق نشده باشد، فقط [[خدای متعال]] به [[علم]] ذاتی‌اش<ref>در احادیث از دو علم برای خداوند سخن رفته است که هیچ گونه اشتراک حقیقی بین آنها وجود ندارد. اول: علمی که اختصاص به خدای متعال دارد و دوم: علمی که به ملائکه و انبیاء و ائمه {{عم}} داده شده است. اولی این است که چون ذات مقدس پروردگار از هر نقصی منزه می‌باشد، بنابراین نسبت جهل به او جایز نیست و همین را علم ذاتی پروردگار می‌نامیم. دومی علمی است که مخلوق خداوند می‌باشد و همه علوم خلایق از این قسم است. رجوع شود به: اصول کافی، کتاب التوحید، باب البداء، ح ۶ و ۸.</ref> نسبت به آن [[علم]] دارد. بنابراین اگر [[امام]] {{ع}} آن را نداند، نقصی در [[علم]] ایشان نیست. اگر بگوییم که بعد از دو بار تأخیر افتادن [[فرج]]، [[خداوند]] دیگر وقتی برای آن معین نفرمود، لازمه‌اش این است که [[علم]] آن نزد [[امام]] {{ع}} هم نباشد، چون اگر تقدیر شده بود، قطعاٌ [[امام مبین]] آن را می‌دانست.


بنابراین از ظاهر فرمایش [[امام]] {{ع}} که فرمود: "[[خداوند]] وقتی برای [[فرج]] نزد ما قرار نداد". می‌توان استفاده کرد که خود [[اهل بیت]] {{عم}} از وقت [[فرج]] خویش [[آگاهی]] ندارند. البته روشن است که در [[حدیث شریف]]، آن دو بار تقدیری که به تأخیر افتاد با توجه به زمان‌هایی که معین شده (سال هفتاد و صد چهل) به [[ظهور]] [[امام دوازدهم]] {{ع}} مربوط نمی‌شد، ولی عبارت انتهایی [[حدیث]]، کلی است و شامل هر نوع [[فرج عمومی]] برای [[ائمه]] {{عم}} و [[شیعیان]] می‌شود. [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} نیز یکی از مصادیق [[فرج]] می‌باشد و چون [[تعیین وقت]] در مورد آن به صورت کلی نفی شده است، [[حکم]] عام به مورد خاص هم سرایت می‌کند.
بنابراین از ظاهر فرمایش [[امام]] {{ع}} که فرمود: "[[خداوند]] وقتی برای [[فرج]] نزد ما قرار نداد". می‌توان استفاده کرد که خود [[اهل بیت]] {{عم}} از وقت [[فرج]] خویش [[آگاهی]] ندارند. البته روشن است که در [[حدیث شریف]]، آن دو بار تقدیری که به تأخیر افتاد با توجه به زمان‌هایی که معین شده (سال هفتاد و صد چهل) به ظهور [[امام دوازدهم]] {{ع}} مربوط نمی‌شد، ولی عبارت انتهایی [[حدیث]]، کلی است و شامل هر نوع [[فرج عمومی]] برای [[ائمه]] {{عم}} و [[شیعیان]] می‌شود. [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} نیز یکی از مصادیق [[فرج]] می‌باشد و چون [[تعیین وقت]] در مورد آن به صورت کلی نفی شده است، [[حکم]] عام به مورد خاص هم سرایت می‌کند.


بنابراین می‌توان با استناد به این [[حدیث]] چنین برداشت کرد که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} [[زمان ظهور]] و [[فرج]] نهایی خود را نمی‌دانند و این – همان طور که گذشت – [[عیب]] و نقصی در مورد [[علم]] ایشان به حساب نمی‌آید. درست مانند این که امامی از وقوع چیزی در آینده خبر دهد ولی در آن [[بداء]] صورت بگیرد و آن چیز مطابق خبر [[امام]] {{ع}} واقع نشود.
بنابراین می‌توان با استناد به این [[حدیث]] چنین برداشت کرد که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} [[زمان ظهور]] و [[فرج]] نهایی خود را نمی‌دانند و این – همان طور که گذشت – [[عیب]] و نقصی در مورد [[علم]] ایشان به حساب نمی‌آید. درست مانند این که امامی از وقوع چیزی در آینده خبر دهد ولی در آن [[بداء]] صورت بگیرد و آن چیز مطابق خبر [[امام]] {{ع}} واقع نشود.
خط ۲۷: خط ۲۷:
در مورد اموری که وقتی برای آن تقدیر نشده هم مطلب از همین قرار است. پس برای زمان ظهو [[امام عصر]] {{ع}} اگر تقدیری صورت نگرفته باشد، طبیعی است که خود ایشان هم نسبت به آن [[آگاهی]] نداشته باشند.
در مورد اموری که وقتی برای آن تقدیر نشده هم مطلب از همین قرار است. پس برای زمان ظهو [[امام عصر]] {{ع}} اگر تقدیری صورت نگرفته باشد، طبیعی است که خود ایشان هم نسبت به آن [[آگاهی]] نداشته باشند.


[[حدیث]] دیگری که می‌توان مؤید انی بحث (معین نشدن [[وقت ظهور]] برای [[ائمه]] {{عم}}) باشد، از [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] شده است که وقتی [[راوی حدیث]] از ایشان درباره [[زمان ظهور]] [[امام]] {{ع}} پرسید<ref>از ادامه پاسخ امام {{ع}} که در متن نیامده است، می‌توان فهمید که سؤال و جواب مذکور درباره وقت ظهور و فرج ائمه {{عم}} بوده است. ادامه عبارت چنین است: {{متن حدیث|"ولکن اذا اشْتَدَّتْ الْحَاجَةِ وَ الْفَاقَةِ وَ انکر النَّاسِ بَعْضِهِمْ بَعْضاً ، فَعِنْدَ ذلک تواقعوا هَذَا الامر صَبَاحاً وَ مَسَاءٍ"}}.</ref>، چنین پاسخ فرمودند: {{متن حدیث|"أَمَّا انْهَ لَمْ یوقت لَنَا فیه وَقْتٍ . ولکن اذا حدثناکم بشیء فکان کما نَقُولُ فَقُولُوا : صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . وَ انَّ کان بِخِلَافِ ذلک ، فَقُولُوا : صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ ، تُؤْجَرُوا مرتین"}}<ref>«[[آگاه]] باشید که برای ما زمانی در مورد [[ظهور]] معین نشده است» بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۸۵، ح ۹.</ref>.
[[حدیث]] دیگری که می‌توان مؤید انی بحث (معین نشدن [[وقت ظهور]] برای [[ائمه]] {{عم}}) باشد، از [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] شده است که وقتی [[راوی حدیث]] از ایشان درباره [[زمان ظهور]] [[امام]] {{ع}} پرسید<ref>از ادامه پاسخ امام {{ع}} که در متن نیامده است، می‌توان فهمید که سؤال و جواب مذکور درباره وقت ظهور و فرج ائمه {{عم}} بوده است. ادامه عبارت چنین است: {{متن حدیث|"ولکن اذا اشْتَدَّتْ الْحَاجَةِ وَ الْفَاقَةِ وَ انکر النَّاسِ بَعْضِهِمْ بَعْضاً ، فَعِنْدَ ذلک تواقعوا هَذَا الامر صَبَاحاً وَ مَسَاءٍ"}}.</ref>، چنین پاسخ فرمودند: {{متن حدیث|"أَمَّا انْهَ لَمْ یوقت لَنَا فیه وَقْتٍ . ولکن اذا حدثناکم بشیء فکان کما نَقُولُ فَقُولُوا : صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . وَ انَّ کان بِخِلَافِ ذلک ، فَقُولُوا : صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ ، تُؤْجَرُوا مرتین"}}<ref>«[[آگاه]] باشید که برای ما زمانی در مورد ظهور معین نشده است» بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۸۵، ح ۹.</ref>.


ولی اگر برای شما از وقوع چیزی سخن گفتیم و همان طور که گفته‌ایم واقع شد، بگویید که [[خدا]] و رسولش راست گفته‌اند. و اگر خلاف آن چه گفته بودیم واقع شد، باز هم بگویید که [[خدا]] و رسولش راست گفته‌اند، تا این که دو برابر [[پاداش]] ببرید. در این جا به صراحت بیان فرموده‌اند که زمانی را برای [[ائمه]] {{عم}} در مورد [[ظهور]] [[حضرت]] معین نکرده‌اند. پس می‌توان گفت که خود ایشان [[وقت ظهور]] را می‌دانند اما [[مأمور]] به مخفی نگه داشتن آن هستند.
ولی اگر برای شما از وقوع چیزی سخن گفتیم و همان طور که گفته‌ایم واقع شد، بگویید که [[خدا]] و رسولش راست گفته‌اند. و اگر خلاف آن چه گفته بودیم واقع شد، باز هم بگویید که [[خدا]] و رسولش راست گفته‌اند، تا این که دو برابر [[پاداش]] ببرید. در این جا به صراحت بیان فرموده‌اند که زمانی را برای [[ائمه]] {{عم}} در مورد ظهور [[حضرت]] معین نکرده‌اند. پس می‌توان گفت که خود ایشان [[وقت ظهور]] را می‌دانند اما [[مأمور]] به مخفی نگه داشتن آن هستند.


اما این که در ادامه [[حدیث]] فرموده‌اند: "اگر ما [[اهل بیت]] {{عم}} از وقوع چیزی خبر دادیم اما مطابق واقع نشد، ما به شما [[دروغ]] نگفته ایم" این مطلب اشاره به مسئله "[[بداء]]" دارد که یک قاعده کلی می‌باشد و در مورد [[وقت ظهور امام زمان]] {{ع}} مورد پیدا نمی‌کند، چون [[ائمه]] {{عم}} هیچ گاه وقتی برای آن معین نکرده‌اند.
اما این که در ادامه [[حدیث]] فرموده‌اند: "اگر ما [[اهل بیت]] {{عم}} از وقوع چیزی خبر دادیم اما مطابق واقع نشد، ما به شما [[دروغ]] نگفته ایم" این مطلب اشاره به مسئله "[[بداء]]" دارد که یک قاعده کلی می‌باشد و در مورد [[وقت ظهور امام زمان]] {{ع}} مورد پیدا نمی‌کند، چون [[ائمه]] {{عم}} هیچ گاه وقتی برای آن معین نکرده‌اند.
۲۲۷٬۷۳۷

ویرایش