مرجعیت دینی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''مرجعیت''' از مهم‌ترین مقام‌های [[دینی]] [[شیعیان]] در دوره غیبت است. پس از [[غیبت]] امام‌زمان{{ع}} مرجعیت فقها  در راستای مرجعیت [[پیامبر]]{{صل}} و اهل بیت {{ع}} بوده و آنان [[حجت]] بر [[مردم]] از سوی [[ائمه اطهار]]{{ع}} به‌شمار می آیند. نهاد مرجعیت در آغاز منطقه‌ای و غیر متمرکز بود و به‌تدریج به صورت یک نهاد متمرکز در جهان تشیع درآمد. [[گزینش]] [[فقیه]] برای مرجعیت بر عهده [[مسلمانان]] است.  [[مسئولیت]] مرجعیت سنگین و برای آن، شرایطی مانند: [[بلوغ]]، [[عقل]]، [[شیعه]]، مرد بودن، حریص نبودن بر جاه، اعلمیت، [[دین‌شناسی]] و [[تسلط]] بر مسائل [[سیاسی]]  لازم است.

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}