رضایت در معارف و سیره نبوی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[جنگ احد]] یکی از صحنه‌های بزرگ [[رویارویی]] [[حق و باطل]] بود. در این [[جنگ]]، [[پیامبر]] و [[حضرت علی]] {{ع}} هر دو به شدت مجروح شدند. علی {{ع}} با وجود جراحت شدید آن گاه که پیکر شهیدانی چون [[حمزه]]، [[مصعب]]، حنظله و دیگران را دید، از اینکه به [[شهادت]] نرسیده است، دگرگون شد. [[پیامبر]] که این [[شور]] [[ملکوتی]] را در چهره وی دید، فرمود: {{متن حدیث|أَبْشِرْ فَإِنَ الشَّهَادَةَ مِنْ وَرَائِكَ‌}}؛ «به تو [[بشارت]] باد که سرانجام [[شهید]] می‌شوی». مدت‌ها از این ماجرا گذشت. روزی علی {{ع}} این بشارت را به پیامبر یادآور شد. [[حضرت]] فرمود: {{متن حدیث|إِنَّ ذَلِكَ لَكَذَلِكَ فَكَيْفَ صَبْرُكَ إِذاً}}؛ «ولی بگو بدانم در این هنگام [[صبر]] و [[مقاومت]] تو چگونه است؟» علی {{ع}} که به [[مقام رضا]]؛ یعنی به درجه بالاتر از صبر رسیده بود، در پاسخ فرمود: {{متن حدیث|لَيْسَ هَذَا مِنْ مَوَاطِنِ الصَّبْرِ وَ لَكِنْ مِنْ مَوَاطِنِ الْبُشْرَى}}؛ «چنین موردی از موارد صبر نیست، بلکه از موارد بشارت (و [[خشنودی]]) است»<ref>بیست و پنج اصل از اصول اخلاقی امامان، ص۳۷۲، به نقل از: نهج البلاغه، خطبه ۱۵۶ با اندکی تغییر.</ref>.