←پیامهای مهم آیه
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۸۳: | خط ۸۳: | ||
== پیامهای مهم آیه == | == پیامهای مهم آیه == | ||
=== اهمیت این [[مأموریت]] === | |||
این [[آیه]] بر اهمیت و حساسیت فراوان [[پیام]] مورد نظر دلالت میکند؛ زیرا تصریح دارد که در صورت [[ابلاغ]] نکردن پیام،[[ رسالت]] [[پروردگار]] به انجام نرسیده و گویی پیام، ارزشی برابر با پیام [[نبوت]] و [[رسالت]] دارد. نمیتوان تصور کرد که پیام، در حوزه [[اعتقادی]] مانند [[توحید]] و نبوت و [[معاد]] یا موضوعی [[فقهی]] از قبیل [[احکام]] [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] بوده است؛ زیرا [[سوره مائده]] از آخرین سورههای نازل شده است و این [[حقایق]] پیش از آن بر [[پیامبر]] نازل و به [[مردم]] ابلاغ شده بود. میتوان گفت که در اواخر [[حیات رسول خدا]]{{صل}} نوبت به اعلام مطلبی رسید که علاوه بر اهمیت و تازگی برای مردم، در جای خود مکمل اصل رسالت به شمار میرفت و آن چیزی جز طرح [[رهبری امت اسلامی]] پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} نبود.در واقع آنچه که پیامبر [[مأمور]] به ابلاغش شده بود دارای چنان اهمیتی بوده است که اگر انجام نمیداده سایر احکام و [[دستورات]][[ دین]] مهمل و بیاثر شده و مانند جسدی فاقد [[روح]] میگشته است و آن همان [[ولایت امر]] [[امت]] است که باید به [[اذن الهی]]، [[امام]] [[حافظ دین]] و [[سرپرست]] و [[تدبیر]] کننده [[امور جامعه]] باشد و [[روایات شیعه]] و [[سنی]] نیز [[تأیید]] میکنند که آیه۶۷ سوره مائده در باره [[ولایت امام علی]]{{ع}} نازل شده است. <ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، الناشر منشورات اسماعيليان، ج۶، ص۴۶ و ۴۸.</ref>. | |||
=== [[نگرانی پیامبر]]{{صل}} از ابلاغ === | |||
به سبب حساسیت موضوع، پیامبر{{صل}} در [[ابلاغ پیام]] نگران بود، اما [[خداوند]] با [[وعده]] {{متن قرآن|وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ}} از آن حضرت رفع [[نگرانی]] کرد. نگرانی پیامبر به جهت [[ترس]] از جانش نبود، اگر هم نگران بود بدین جهت بود که مبادا پیش از [[ابلاغ رسالت]]، آن حضرت را بکشند و یا نگران این بود که مردم ([[منافقان]]) او را [[تکذیب]] کنند و به او [[تهمت]] بزنند و مانع تاثیر [[تبلیغ دین]] [[خدا]] شوند. طباطبایی، [[سید]] محمدحسین، [[المیزان]]، ج۶، ص۴۴، [[نشر]] اعلمی بیرت، ۱۳۹۰ق. با توجه به منتفی بودن [[نزول آیه]] درباره [[مشرکان قریش]] و [[اهل کتاب]]، روشن میگردد که مصداق «ناس» در [[آیه تبلیغ]]، [[منافقان]] درون [[جامعه اسلامی]] است. <ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، ج۶، ص۴۷.</ref>. | |||
[[پیامبر]]{{صل}} در [[معرفی امام علی]]{{ع}} به عنوان [[جانشین]] خود نگران [[مخالفت]] و [[کارشکنی]] آنان بود، زیرا: | |||
#منافقان به [[جانشینی پیامبر]] به عنوان [[ریاست]] بر [[جامعه]] [[طمع]] داشتند و دستیابی به نعمتهای [[دنیا]] را در تصاحب [[جانشینی]] آن حضرت میدیدند و جانشین شدن [[امام علی]]{{ع}} آرزوهای آنها را بر باد میداد. <ref>عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۹۷،۹۹.</ref>. | |||
#[[حضرت علی]]{{ع}} به عنوان شخصیتی [[قاطع]] و انعطاف ناپذیر در برابر [[ظلم]] و [[بیعدالتی]] شناخته شده بود. | |||
#نو مسلمانانی که امام علی{{ع}} پیشتر در [[جنگها]] بستگانشان را به [[قتل]] رسانده بود، [[کینه]] او را در [[دل]] داشتند. <ref>ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ۱۳۸۲-۱۳۸۷ش، ج۴، ص۲۷۶.</ref>. | |||
#امام علی{{ع}} به هنگام [[وفات پیامبر]]{{صل}}، ۳۳ ساله بود و [[پذیرش رهبری]] او در جامعهای که سن افراد و شیخوخیت، ملاک مهمی در [[تصدی]] [[مناصب]] بود،[[ امر]] سادهای نبود. <ref>دینوری، الامامه و السیاسه، ۱۴۱۳ق، ص۲۹.</ref>. این امر در [[جنگ تبوک]] که پیامبر{{صل}}، حضرت علی{{ع}} را به جای خود در [[مدینه]] قرار داد یا در [[واپسین لحظات عمر]] خود [[اسامة بن زید]] را به [[فرماندهی]] [[منصوب]] کرد، بروز یافت.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص۱۸۶.</ref>. | |||
== شبهات پیرامون آیه == | == شبهات پیرامون آیه == | ||