آیه تبلیغ در تفسیر و علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''[[آیه تبلیغ]]''' خبر از [[ابلاغ]] دستور مهمی به [[رسول اکرم]]{{صل}} می‌دهد. موضوع این ابلاغ چنان مهم است که آن حضرت با لحنی خاص مورد خطاب [[الهی]] قرار گرفته و چنین هشدار داده شده که اگر آن را به انجام نرساند، نه تنها تمامی زحمات وی، بلکه [[رسالت]] [[خدای متعال]] در [[ارسال رسل]] و [[انبیا]] و تمامی زحمات انبیای گذشته که با [[هدف]] ابلاغ [[فرامین الهی]] و تکمیل دین صورت گرفته است، در معرض خطر قرار می‌گیرد.

 

با بررسی احتمالات گوناگون، چنین نتیجه گرفته می‌شود: تنها حکمی که چنین حساسیت و اهمیتی دارد، ابلاغ امری معادل اصل دین است؛ یعنی [[ولایت]] و [[جانشینی پیامبر]]{{صل}} برای [[حفظ]] و [[حراست از دین]]. چنانچه مشهور [[مفسران]] [[فریقین]] [[شأن نزول]] این [[آیه]] را همین امر دانسته‌اند. وجود گروهی به نام [[منافقین]] در میان [[اصحاب رسول خدا]] و [[خوف]] از سنگ اندازی‌ها و مخالفت‌های ایشان یکی از موانع ابلاغ علنی این دستور بر سر راه [[رسول خدا]]{{صل}} بود اما خدای متعال خبر از حفظ [[پیامبر]] از توطئه‌های [[منافقان]] را داده و بدین وسیله به آن حضرت خبر می‌دهد که [[ترس]] از [[توطئه]] منافقان نباید آن حضرت را از ابلاغ این امر مهم بازدارد.