←برداشتهای ناصواب از اقوال امامیه در مساله بدا
| خط ۱۳۳: | خط ۱۳۳: | ||
این گروه جهت اثبات ادعای خود، به واکنش علامه مجلسی به سخن خواجه استناد کرده و میگوید: [[مجلسی]] نیز این پاسخ از شیخ طوسی را عجیب دانسته و آن را به عدم احاطه او بر اخبار نسبت داده است.<ref>مجلسي: بحار الأنوار: ١٢٣٫۴.</ref>.<ref>أحمد قوشتي عبد الرحيم، مقالة «البداء»، موسوعة العقيدة الإسلامية، ص 205.</ref>. | این گروه جهت اثبات ادعای خود، به واکنش علامه مجلسی به سخن خواجه استناد کرده و میگوید: [[مجلسی]] نیز این پاسخ از شیخ طوسی را عجیب دانسته و آن را به عدم احاطه او بر اخبار نسبت داده است.<ref>مجلسي: بحار الأنوار: ١٢٣٫۴.</ref>.<ref>أحمد قوشتي عبد الرحيم، مقالة «البداء»، موسوعة العقيدة الإسلامية، ص 205.</ref>. | ||
'''نقد و بررسی | '''نقد و بررسی شبهه اول''' | ||
'''الف: تمرکز نامتناسب بر مصادیق مورد مناقشه (امامت) به جای مصادیق مورد اتفاق''' | '''الف: تمرکز نامتناسب بر مصادیق مورد مناقشه (امامت) به جای مصادیق مورد اتفاق''' | ||
| خط ۱۵۵: | خط ۱۵۵: | ||
به عقیده برخی اهل سنت، گروه دیگری از شیعیان بدا را از باب [[تغییر]] در [[لوح محو و اثبات]] نزد [[خداوند سبحان]] و [[متعال]] دانستهاند، و اینکه بدا به [[علم]] [[ازلی]] مربوط نمیشود، بلکه آن چیزی است که از محو و [[اثبات]] در تقدیرات مشروط به وجود شرایط و نبود موانع حاصل میشود، مانند افزایش عمر برای کسی که [[صله رحم]] انجام دهد، یا [[شفای بیمار]] اگر [[صدقه]] دهد، یا برطرف شدن [[اندوه]] اگر صاحب آن [[دعا]] کند. اما این تأویل هرگز با روایاتی که در آنها صراحتاً گفته شده [[خداوند متعال]] برایش بداء حاصل میشود پس از آنکه نمیدانسته، همخوانی ندارد.<ref> ر.ک: القفاري: أصول مذهب الشيعة ٩٤٤٫٢، ٩٤٥.</ref>. | به عقیده برخی اهل سنت، گروه دیگری از شیعیان بدا را از باب [[تغییر]] در [[لوح محو و اثبات]] نزد [[خداوند سبحان]] و [[متعال]] دانستهاند، و اینکه بدا به [[علم]] [[ازلی]] مربوط نمیشود، بلکه آن چیزی است که از محو و [[اثبات]] در تقدیرات مشروط به وجود شرایط و نبود موانع حاصل میشود، مانند افزایش عمر برای کسی که [[صله رحم]] انجام دهد، یا [[شفای بیمار]] اگر [[صدقه]] دهد، یا برطرف شدن [[اندوه]] اگر صاحب آن [[دعا]] کند. اما این تأویل هرگز با روایاتی که در آنها صراحتاً گفته شده [[خداوند متعال]] برایش بداء حاصل میشود پس از آنکه نمیدانسته، همخوانی ندارد.<ref> ر.ک: القفاري: أصول مذهب الشيعة ٩٤٤٫٢، ٩٤٥.</ref>. | ||
'''نقد و بررسی | '''نقد و بررسی شبهه دوم: عدم تفکیک میان علم الهی و فعل الهی''' | ||
پاسخ به این شبهه را در دو بخش بیان میکنیم. | پاسخ به این شبهه را در دو بخش بیان میکنیم. | ||
| خط ۱۷۹: | خط ۱۷۹: | ||
'''نادیده گرفتن استدلال شیعه به آیات تغییر سرنوشت و لوح محو و اثبات:''' | '''نادیده گرفتن استدلال شیعه به آیات تغییر سرنوشت و لوح محو و اثبات:''' | ||
اشکال دیگر | اشکال دیگر شبهه دوم این است که به ادعای آن این تأویل شیعه از بدا هرگز با روایاتی که در آنها صراحتاً گفته شده [[خداوند متعال]] برایش بداء حاصل میشود پس از آنکه نمیدانسته، همخوانی ندارد.<ref> ر.ک: القفاري: أصول مذهب الشيعة ٩٤٤٫٢، ٩٤٥.</ref>. مستشکل در اینجا عمدتاً به آیاتی که بر علم مطلق خدا دلالت دارند استناد کرده تا بداء را رد کند، در حالی که به آیات و روایات دیگری که تفکیک میان دو لوح محفوظ و محو و اثبات را بیان کرده و اساس استدلال شیعه در مساله بدا هستند، توجه کافی نکرده یا آن را کماهمیت جلوه داده است. | ||
توضیح اینکه در [[قرآن]] هر چند واژه «بدا» در معنای اصطلاحی آن نیامده، ولی در [[آیات]] مختلفی این مفهوم قابل استفاده است، از جمله: | توضیح اینکه در [[قرآن]] هر چند واژه «بدا» در معنای اصطلاحی آن نیامده، ولی در [[آیات]] مختلفی این مفهوم قابل استفاده است، از جمله: | ||