سیف: تفاوت میان نسخه‌ها

*"سیف" به‌معنای شمشیر است و براساس [[روایات]]، قیام حضرت با شمشیر است. [[امام سجاد]] {{ع}} در حدیثی فرمود: در قائم ما نشانه‌هایی از هفت پیامبر وجود دارد... و اما نشانه‌اش از [[حضرت محمد]] {{صل}} خروج او با شمشیر است<ref>کمال الدین، ج ۱، ص ۴۳۸؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۱۷.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: {{عربی|"فَإِذَا كَانَ وَقْتُ خُرُوجِهِ يَكُونُ لَهُ سَيْفٌ مَغْمُودٌ نَادَاهُ السَّيْفُ: قُمْ يَا وَلِيَّ اللَّهِ! فَاقْتُلْ أَعْدَاءَ اللَّهِ"}}<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۴.</ref>؛ چون زمان ظهور او فرا رسد، شمشیرش که در غلاف است او را صدا می‌زند: ای ولی‌ خدا! برخیز و دشمنان خدا را طعمه شمشیر کن.  

*[[امام باقر]] {{ع}} می‌فرماید: {{عربی|"لَيْسَ شَأْنُهُ إِلَّا السَّيْفَ"}}<ref>غیبة نعمانی، ص ۲۳۳؛ کمال الدین، ج ۱، ص ۳۳۱.</ref>؛ او فقط‍‌ شمشیر را می‌شناسد. و نیز [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: {{عربی|"لَا يَكُفُّونَ سُيُوفَهُمْ حَتَّى يَرْضَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ"}}<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۷.</ref>؛ [یاران قائم] شمشیرهای خویش را بر زمین نمی‌نهند تا این‌که خداوند راضی شود. در دعای عهد نیز از خداوند می‌خواهیم ما را از یاران حضرتش قرار دهد و اگر پیش از زمان او مردیم، ما را از قبر بیرون آورد در حالی که شمشیر را از غلاف بیرون آورده‌ایم: {{عربی|"وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ... فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي، مُؤْتَزِراً كَفَنِي، شَاهِراً سَيْفِي"}}<ref>مفاتیح الجنان، دعای عهد.</ref>.