امامت در کودکی: تفاوت میان نسخه‌ها

#برای [[اثبات]] این که [[امامت]] این شخص از جانب [[خدا]] است؛ زیرا اگر [[امامان]] تنها در بزرگسالی به [[مقام امامت]] می‌رسیدند، ممکن بود شخص [[خیال]] کند که [[مقامات]] و [[کمالات]] آنان اکتسابی است، ولی در طفل صغیر، هیچ‌گاه این [[گمان]] برده نمی‌شود و اگر طفلی، فضایلی در حدّ [[امامت]] داشت، شکّی نیست که او از جانب [[خداوند]] به [[مقام امامت]] رسیده است؛ همان‌گونه که درباره [[امام جواد]]{{ع}} چنین رخ نمود. از سویی توجیهی برای امّی بودن [[پیامبر]]{{صل}} این است که کسی [[گمان]] نکند آنچه را که برای [[مردم]] از [[معارف]] آورده، از دیگران فرا گرفته و یا در کتاب خوانده است.

#برای [[اثبات]] این مطلب که [[مقام]] و [[منزلت]]، بر پایه [[لیاقت]] است نه بزرگی سنّ. چنان‌که در جریان [[امارت]] و [[فرماندهی]] [[اسامة بن زید]] چنین بود؛ زیرا گروهی از [[صحابه]] بر تعویض او پافشاری می‌کردند، ولی [[پیامبر اکرم]]{{صل}}  به [[دلیل]] [[شایستگی]] وی، به این پافشاری توجّهی نکرد<ref>ر.ک: امامت در سنین کودکی، مجله انتظار.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]،[[ درسنامه امام‌شناسی (کتاب)|درسنامه امام‌شناسی]]، ص:۱۹۳-۱۹۶.</ref>.

==منابع==