امامت در کودکی: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[امامت]] در [[باور]] [[شیعه]]، از اهمیّت بالایی برخوردار است؛ زیرا در [[تفکر]] [[شیعه]]، [[جایگاه امامت]]، [[الهی]] است: {{متن قرآن|قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«بگو: پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>، {{متن قرآن|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا}}<ref>«من تو را پیشوای مردم می‌گمارم» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref> و به دست [[رسول خدا]]{{صل}} یا [[ولی خدا]] برای دیگران معرّفی می‌شود: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}}<ref>«ای پیامبر!  آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> تفاوتی ندارد، شخصی که به عنوان [[امام]] معرّفی می‌شود [[کودکی]] پنج ساله، یا اینکه [[چهل]] سال از سن او گذشته باشد.

*[[اهل سنت]]، [[بلوغ]] را یکی از [[شرایط امام]] می‌دانند و بر این باورند که هرچه سن شخص بیشتر باشد، برای [[امامت]] مناسبت‌تر است. همین نگاه و معیار را در مورد [[برتری]] [[خلفا]] نسبت به [[امیرمؤمنان]]{{ع}} به کار گرفتند.

*در پاسخ به این [[پرسش]] می‌گوییم:

#[[خداوند]] متعال در [[قرآن کریم]]، خطاب به [[حضرت]] [[یحیی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن قرآن|يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا}}<ref>«ای یحیی، کتاب (آسمانی) را با توانمندی بگیر! و ما به او در کودکی (نیروی) داوری  دادیم؛» سوره مریم، آیه ۱۲.</ref>. واژه {{متن قرآن|صَبِيًّا}} به [[کودک]] اطلاق می‌شود و [[حضرت]] [[یحیی]]{{ع}} در حالی که صبی بود به [[مقام]] [[نبوّت]] و [[حکومت]] رسید.