تفکر در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[آثار تفکر]]==

*برخی [[آثار تفکر]] که از [[آیات قرآن]] استفاده می‌‌شوند عبارت‌اند از راهیابی [[انسان]] به [[توحید]] در [[پرستش]]: {{متن قرآن|قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْئًا وَلَا يَضُرُّكُمْ * أُفٍّ لَكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ}}<ref>«گفت: آیا به جای خداوند چیزی را می‌پرستید که برای شما هیچ سودی و زیانی ندارد؟ * ننگ بر شما و بر آنچه به جای خداوند می‌پرستید، آیا خرد نمی‌ورزید؟» سوره انبیاء، آیه ۶۶-۶۷.</ref>، [[شناخت پیامبر]] [[اسلام]]{{صل}} و بیم‌دهی [[آشکار]] وی: {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ}}<ref>«آیا نیندیشیده‌اند (تا بدانند) که همنشین آنان به هیچ روی دیوانگی ندارد او جز بیم‌دهنده‌ای آشکار نیست» سوره اعراف، آیه ۱۸۴.</ref>؛ نیز {{متن قرآن|ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ}} <ref>«سپس بیندیشید، در همنشین شما  دیوانگی نیست؛ او برای شما جز بیم‌دهنده‌ای پیش از (رسیدن) عذابی سخت نیست» سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>، توجه کردن به [[آخرت]] و [[دنیا]] را مایه سرگرمی دانستن: {{متن قرآن|وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ}}<ref>«و زندگی دنیا جز بازیچه و سرگرمی نیست و بی‌گمان برای کسانی که پرهیزگاری می‌ورزند سرای واپسین نیکوتر است؛ آیا نمی‌اندیشید؟» سوره انعام، آیه ۳۲.</ref>؛ نیز {{متن قرآن|وَالدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ}} <ref>«و سرای واپسین برای آنان که پرهیزگاری می‌ورزند بهتر است؛ آیا خرد نمی‌ورزید؟» سوره اعراف، آیه ۱۶۹.</ref>؛ {{متن قرآن|وَلَدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا أَفَلَا تَعْقِلُونَ}} <ref>«و به راستی سرای واپسین برای پرهیزگاران بهتر است؛ آیا خرد نمی‌ورزید؟» سوره یوسف، آیه ۱۰۹.</ref> و توجه به [[بیهوده]] نبودن [[خلقت]]<ref>{{متن قرآن|وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا}} «و در آفرینش آسمان‌ها و زمین می‌اندیشند: پروردگارا! این(ها) را بیهوده نیافریده‌ای» سوره آل عمران، آیه ۱۹۱.</ref>، زیرا با ملاحظه اینکه هر موجود کوچکی از این [[جهان]] بزرگ هدفی دارد نمی‌توان [[باور]] کرد که مجموعه [[جهان]] [[بی‌هدف]] باشد<ref>نمونه، ج۳، ص۲۴۶.</ref>، بر همین اساس [[مؤمنان]] بعد از [[تدبر]] و [[تفکر در آیات الهی]]، به [[خداوند]] رو کرده و به [[حکمت]] او در [[آفرینش]] موجودات پی می‌‌برند<ref>المنیر، ج۴، ص۲۰۷.</ref>.

*در [[روایات]] نیز [[تفکر]]، [[دلیل]] [[عاقل]]<ref>بحارالانوار، ج۱، ص۱۳۶.</ref>، [[بهترین عبادت]]<ref>بحارالانوار، ج۲، ص۲۲.</ref>، [[حیات]] [[قلب]] [[بصیر]]<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۱۱۲.</ref>، آینه دیدن [[بدی‌ها]] و [[خوبی‌ها]]<ref>بحارالانوار، ج۷۲، ص۶۷.</ref>، دعوت‌کننده به [[نیکی]] و عمل به آن<ref>بحارالانوار، ج۶۸، ص۳۲۲، ۳۲۸.</ref>، مایه [[عبرت]]<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۱۸، کلمه ۱۱۲.</ref> و مایه [[بصیرت]]<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۱۸، کلمه ۱۱۲.</ref> معرفی شده است.