امرؤالقیس: تفاوت میان نسخه‌ها

وقتی او شنید [[مردم]] قبیله‌اش [[مرتد]] شده‌اند، به سرعت خود را به آنها رساند و آنها را در حالی یافت که به قصد [[مبارزه]] و خروج آماده می‌شدند. او با عموی خود که مسبب این کار بود، در افتاد و [[تصمیم]] به [[قتل]] او گرفت. عمویش، وقتی دید [[امرؤ القیس]] در کارش جدی است، از [[راه]] [[خویشاوندی]] وارد شد و [[جان]] خویش را [[نجات]] داد. [[امرؤ القیس]] در جواب عمویش که به او گفت: “من عموی تو هستم، چگونه می‌خواهی مرا بکشی؟” گفت: “آری، تو عموی من هستی، اما [[پروردگار]] من، خداست”<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۱، ص۱۰۴.</ref><ref>[[محمد ایوب کاظمی|کاظمی، محمد ایوب]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۳ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ص ۴۷۰.</ref>.