بیعت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۴۶۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۵ مارس ۲۰۲۱
جز (جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت')
خط ۲۲: خط ۲۲:


گفتنی است در مورد [[پیامبر]]{{صل}} و [[امامان معصوم]]{{عم}} که از سوی [[خدا]] [[نصب]] می‌شوند، [[بیعت]] نوعی تأکید بر [[وفاداری]] است، نه راهی برای [[پذیرش]] [[رسالت]] و [[امامت]]؛ زیرا [[اطاعت]] از آنها در هر حال [[واجب]] است، ولی در [[بیعت]] با [[خلفا]]، [[هدف]] اصلی از [[بیعت]] [[پذیرش]] [[مقام خلافت]] بود<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹؛ تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۷۰؛ خصال صدوق، باب الثلاثة، حدیث ۷۰؛ بحار الانوار، ج۶۷، ص۱۸۵؛ نهج البلاغه، خطبه ۲ و ۱۳۶.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۰.</ref>.
گفتنی است در مورد [[پیامبر]]{{صل}} و [[امامان معصوم]]{{عم}} که از سوی [[خدا]] [[نصب]] می‌شوند، [[بیعت]] نوعی تأکید بر [[وفاداری]] است، نه راهی برای [[پذیرش]] [[رسالت]] و [[امامت]]؛ زیرا [[اطاعت]] از آنها در هر حال [[واجب]] است، ولی در [[بیعت]] با [[خلفا]]، [[هدف]] اصلی از [[بیعت]] [[پذیرش]] [[مقام خلافت]] بود<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹؛ تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۷۰؛ خصال صدوق، باب الثلاثة، حدیث ۷۰؛ بحار الانوار، ج۶۷، ص۱۸۵؛ نهج البلاغه، خطبه ۲ و ۱۳۶.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۰.</ref>.
==بیعت در فقه سیاسی اسلام==
[[بیعت]]، [[تعهد]] [[ایمانی]] افراد [[مردم]] با [[پیامبر]] و یا [[امام]] [[معصوم]] و یا [[نایب]] او، به منظور [[التزام]] [[اطاعت]] از [[دستورات]] ایشان در موضوعات [[اجتماعی]] و [[سیاسی]]، بر اساس [[قوانین اسلامی]] است. در واقع [[بیعت‌کننده]]، [[رأی]] به [[رهبری]] و [[امامت]] بیعت شونده می‌دهد و این کار را براساس [[عقیده دینی]] خود انجام می‌دهد ولذا در بیعت‌کننده، [[بلوغ]] و [[عقل]] شرط است اما جنسیت تأثیری ندارد؛ یعنی هم [[زنان]] باید بیعت کنند و هم مردان. [[رهبر]] و امام نیز برای [[خدا]] و [[دین]] او از مردم بیعت می‌گیرد؛ یعنی در برابر مردم ملتزم می‌شود که [[دین خدا]] و [[قوانین الهی]] را مبنا و اساس کار برنامه‌های خود قرار بدهد. مادامی که امام در این خط است شکستن بیعت و نقض آن، [[حرام]] است و [[بیعت‌شکن]]، [[گناهکار]] و [[مجرم]] می‌باشد و اصطلاحاً “ناکث” نامیده می‌شود که جمع آن “ناکثین” است.
علت نامگذاری دار و دسته [[منحرف]] [[طلحه]] و [[زبیر]] نیز به این نام، همین مطلب است؛ چون طلحه و زبیر، ابتدا با [[امام علی]]{{ع}} [[بیعت]] کردند و سپس [[خیانت]] کرده و “نکث بیعت” نمودند (بیعت خود را شکستند) و با [[هم‌یاری]] [[عایشه]]، [[جنگ جمل]] را در [[عراق]] علیه [[حکومت حق]] [[علی]]{{ع}} [[راه]] انداختند و از آن به بعد معروف به “ناکثین” شدند؛ چون “تناکث” به معنای هم [[پیمان]] شدن و [[عهد]] بستن است و “نکث” به معنای شکستن آن<ref>[[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|فقه سیاسی اسلام]]، ص ۲۳۴.</ref>


==منابع==
==منابع==
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
* [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
# [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
# [[پرونده:1100676.jpg|22px]] [[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|'''فقه سیاسی اسلام''']]


==پانویس==
==پانویس==
۸۰٬۲۸۹

ویرایش