سوره حمد: تفاوت میان نسخه‌ها

سوره حمد (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۳۰

۵٬۱۱۴ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۱

←‏مباحث مهم سوره حمد

دیداریویکی‌متن

Msadeq

مدیران

۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش

@@ خط ۵۱: / خط ۵۱: @@
 و چون او می‌گوید: {{متن قرآن|اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}}<ref>«راه راست را به ما بنمای» سوره فاتحه، آیه ۶.</ref>، تا آخر [[سوره]]، خدای عز و جل می‌گوید: همه اینها و آنچه غیر اینها درخواست کند بر آورده است، من همه خواسته‌هایش را [[استجابت]] کردم، و آنچه [[آرزو]] دارد برآوردم، و از آنچه می‌ترسد [[ایمنی]] بخشیدم<ref>فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۱۲۹و۱۲۸؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه (۱۸۷-۱۹۱)و۴۶؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۴؛ زرقانی، محمد عبد العظیم، مناهل العرفان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۲۰۱؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۸۲؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۷؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۱، صفحه (۲-۱۱)؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه (۱۳۵-۱۳۷)؛ فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیرالکبیر، جلد۱، صفحه ۱۷۷و۱۷۶و۱۷۳؛ ابن طاوس، احمد بن موسی، القرآن فضائله وآثاره فی النشأتین، جلد۲، صفحه ۱۲۳۶؛ شاهین، عبد الصبور، تاریخ القرآن، صفحه ۱۹۹؛ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۱، صفحه ۳۹.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۷۵۱.</ref>
+==[[فضیلت سوره]] [[حمد]]==
+[[روایات]] متعددی از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} درباره [[سوره حمد]] نقل شده است، مثل: «فضیلت سوره حمد مانند [[فضیلت]] [[حاملان عرش]] است، هر کس آن را قرائت کند، ثوابی مانند [[ثواب]] حاملان عرش به او داده می‌شود» و «سوره حمد دو سوم [[قرآن کریم]] است» و «اگر سوره حمد را در یک کفه [[میزان]] و باقی [[سوره‌های قرآن]] را در کفه دیگر قرار دهند، سوره حمد هفت برابر سنگین‌تر است» و «هر [[مسلمانی]] که سوره‌ ‌حمد را قرائت نماید، اجری مانند قرائت دو سوم [[قرآن]] به او عطا می‌شود، و نیز اجری مانند [[صدقه]] بر مردان و [[زنان]] [[مؤمن]] [[عنایت]] می‌شود».
+[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: [[سوره]] «[[حمد]]» سوره‌ای است که ابتدایش «حمد» [[خدا]] و وسطش «[[اخلاص]]» و آخرش [[دعا]] است.
+[[نجاری]] از [[ابو سعید بن معلی]]، نقل کرده است که وی گفت: [[نماز]] می‌خواندم که [[پیامبر]]{{صل}} مرا صدا زد. پاسخشان را ندادم. گفتم: ‌ای [[رسول خدا]]! من نماز می‌خواندم. پیامبر{{صل}} فرمود: مگر [[خداوند]] نفرمود: {{متن قرآن|اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! (ندای) خداوند و پیامبر را هر گاه شما را به چیزی فرا خوانند که به شما زندگی می‌بخشد پاسخ دهید» سوره انفال، آیه ۲۴.</ref>؟ سپس فرمود: آیا تو را پیش از آنکه از [[مسجد]] خارج شوی، از گرانسنگ‌ترین [[سوره]] در قرآن، [[آگاه]] نسازم؟ پس دست مرا گرفت و چون خواستیم که از مسجد بیرون [[رویم]]، گفتم: ‌ای رسول خدا، مگر نگفتید که مرا از گرانسنگ‌ترین سوره قرآن آگاه‌سازی؟ پیامبر فرمود: {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>، [[سوره فاتحه]] همان سبع المثانی و قرآن عظیمی است که به من داده شده است.
+از [[سلمة بن محمد]] نقل است که گفت: «از امام صادق{{ع}} شنیدم که فرمود: کسی که سوره حمد، او را [[شفا]] نبخشد، چیزی او را شفا نمی‌بخشد».
+درباره [[تشویق]] به شفاجویی از سوره «حمد» روایات زیادی وارد شده است که برخی از این روایات عمومی بوده و به استفاده از این سوره برای همه دردها سفارش شده و در برخی از آنها به درمان [[بیماری]] و درد خاصی [[ترغیب]] شده است.
+[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: «سوره حمد بر هیچ دردی خوانده نشود مگر اینکه دردش آرام می‌گیرد».
+در این باره از [[امام صادق]]{{ع}} چنین نقل شده است: «[[قرائت]] [[سوره حمد]] موجب شفای همه [[بیماری‌ها]] به جز [[مرگ]] است» و «هرکس دچار [[بیماری]] شود و هفت بار سوره حمد را بر خود بخواند، آن بیماری و درد از او برطرف می‌شود و اگر چنین نشد آن را هفتاد بار بخواند و من ضمانت می‌کنم که [[عافیت]] می‌یابد».
+برای برخی بیماری‌ها و دردهای خاص نیز به استفاده و [[شفا]] جویی از سوره حمد سفارش شده است، مثل: درد چشم، رفع مسمومیت، دفع [[چشم زخم]] و ایجاد [[برکت]].<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، جلد۱، صفحه (۲۱۱-۲۱۵)؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه (۱۳۱-۱۳۲)؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه(آل البیت)، جلد۶، صفحه (۲۳۱-۲۳۳)؛ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال، صفحه ۱۰۴؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القران، جلد۱، صفحه (۴۸-۴۹)؛ نوری، حسین بن محمد تقی، مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل، جلد۴، صفحه (۳۲۱-۳۲۸)و۲۹۸.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۵۸۵.</ref>
 ==منابع==