پرش به محتوا

علم قرائت: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۷۳۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۸ مارس ۲۰۲۲
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۶: خط ۳۶:
== منشأ [[علم]] [[قرائات]] ==
== منشأ [[علم]] [[قرائات]] ==
[[تاریخ]] علم [[قرائت قرآن]]، به [[زمان]] [[نزول]] آن برمی‌گردد. در [[عهد پیامبر]]{{صل}} [[اصحاب]]، قرائت را از [[مهبط وحی]] فرا می‌گرفتند و در عین حال که [[کاتبان وحی]]، [[آیات قرآن]] را برای [[پیامبر]]{{صل}} می‌نوشتند و محفوظ می‌ماند، فرا گرفتن قرائت و ازبر کردن [[قرآن]]، خواندن صحیح کتاب را ممکن می‌ساخت. به‌این ترتیب نخستین [[معلم]] قرائت قرآن شخص [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بوده است؛ یعنی [[اصحاب]] از آن [[حضرت]] فرامی‌گرفتند و به [[مردم]] زمان خود و [[تابعان]] می‌آموختند و تابعان نیز به نسل‌های بعدی [[آموزش]] می‌دادند. به این ترتیب، این علم نگاشته و به صورت یک رشته در [[علوم اسلامی]] مطرح شد<ref>جلالی نائینی، محمد رضا، تاریخ جمع قرآن، صفحه ۳۳۹؛ کمالی دزفولی، علی، شناخت قرآن، صفحه ۱۶۴؛ زرقانی، محمد عبدالعظیم، مناهل العرفان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۴۱۱؛ محیسن، محمد سالم، المغنی فی توجیه قراءات العشر المتواترة،جلد۱،صفحه ۸۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۴۶۱۵.</ref>
[[تاریخ]] علم [[قرائت قرآن]]، به [[زمان]] [[نزول]] آن برمی‌گردد. در [[عهد پیامبر]]{{صل}} [[اصحاب]]، قرائت را از [[مهبط وحی]] فرا می‌گرفتند و در عین حال که [[کاتبان وحی]]، [[آیات قرآن]] را برای [[پیامبر]]{{صل}} می‌نوشتند و محفوظ می‌ماند، فرا گرفتن قرائت و ازبر کردن [[قرآن]]، خواندن صحیح کتاب را ممکن می‌ساخت. به‌این ترتیب نخستین [[معلم]] قرائت قرآن شخص [[پیامبر اکرم]]{{صل}} بوده است؛ یعنی [[اصحاب]] از آن [[حضرت]] فرامی‌گرفتند و به [[مردم]] زمان خود و [[تابعان]] می‌آموختند و تابعان نیز به نسل‌های بعدی [[آموزش]] می‌دادند. به این ترتیب، این علم نگاشته و به صورت یک رشته در [[علوم اسلامی]] مطرح شد<ref>جلالی نائینی، محمد رضا، تاریخ جمع قرآن، صفحه ۳۳۹؛ کمالی دزفولی، علی، شناخت قرآن، صفحه ۱۶۴؛ زرقانی، محمد عبدالعظیم، مناهل العرفان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۴۱۱؛ محیسن، محمد سالم، المغنی فی توجیه قراءات العشر المتواترة،جلد۱،صفحه ۸۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۴۶۱۵.</ref>
== تاريخ علم قرائت و سير تطوّر آن ==
[[علم قرائت]] از قدیم‌ترین [[علوم اسلامی]] و دارای منزلتی بس [[عظیم]] است؛ زیرا اولین [[آموزش]] [[صحابه]] از [[علوم]] [[دین]]، [[حفظ قرآن]] و قرائت آن بوده است. بنابراین، [[تاریخ]] [[علم]] [[قرائت قرآن]] هم‌زمان با [[نزول وحی]] آغاز می‌شود.
علم قرائت در تثبیت متن [[قرآن]] تأثیر بسزایی داشته است؛ حتی هنگامی که [[کتابت قرآن]] با الفبای [[عربی]] به عالی‌ترین درجه دقت خود رسید، این علم همچنان علت وجودی خود را [[حفظ]] کرد.
قرائت، مراحل گوناگونی از سر گذراند و سرانجام به صورت [[علمی]] مستقل و یکی از عرصه‌های گسترده مطالعات و تحقیقات نحوی و لغوی در آمد.
قرائت، یکی از وجوه احتمالی [[نص قرآن]] است.
<ref>معرفت، محمد هادی، التمهید فی علوم القرآن، جلد۲، صفحه ۹؛ فضلی، عبدالهادی، تاریخ قراءات قرآن کریم، صفحه (۲۱-۱۲۶)و۸؛ جلالی نائینی، محمد رضا، تاریخ جمع قرآن، صفحه ۳۳۹؛ طالقانی، عبدالوهاب، علوم قرآن وفهرست منابع، جلد۱، صفحه ۲۱۹؛ زرقانی، محمد عبدالعظیم، مناهل العرفان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۴۱۱؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عند المفسرین، جلد۲، صفحه ۱۴</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش