جز
جایگزینی متن - 'عالم طبیعت' به 'عالم طبیعت'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'عالم طبیعت' به 'عالم طبیعت') |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
برداشتهای مختلفی از تفسیر عصری وجود دارد.<ref>نک: قرآن و تفسیر عصری، ص۳۷ - ۴۷.</ref> ممکن است در نگاه ابتدایی چنین [[تصور]] شود که مقصود از تفسیر عصری عرضه تفسیر پیشینیان در قالبهای نو و به شیوه و سبکی متناسب با حال مخاطب امروزی برای برطرف کردن نیازها و اقناع اوست <ref> قرآن و تفسیر عصری، ص۴۶ - ۴۷.</ref> و [[مفسر]] در این عصری کردن تفسیر تنها ظاهر و صورت تفسیر را [[تغییر]] داده، [[زبان]] تفسیر را با [[ادبیات]] و فرهنگ [[زمان]] هماهنگ میکند؛<ref>نک: تفسیر و مفسران، ج ۲، ص۴۵۹.</ref> اما این تلقی از تفسیر عصری، سطحی و نادرست است. گرچه در ضرورت تغییر و [[تحول]] صوری در تفسیر و بهرهگیری از قالبهای نو متناسب با زبان و ادبیات عصری برای عرضه [[معارف قرآن]] تردیدی نیست،؛ چراکه چنین تغییری سبب میشود مخاطب [[نسل]] جدید از [[قرآن]] بهتر و بیشتر بهره برد و از مطالعه تفسیر [[احساس]] ملال و خستگی نکند؛ اما هیچ گاه با تغییرهای صوری، تفسیر به معنای [[واقعی]] کلمه عصری نمیشود. | برداشتهای مختلفی از تفسیر عصری وجود دارد.<ref>نک: قرآن و تفسیر عصری، ص۳۷ - ۴۷.</ref> ممکن است در نگاه ابتدایی چنین [[تصور]] شود که مقصود از تفسیر عصری عرضه تفسیر پیشینیان در قالبهای نو و به شیوه و سبکی متناسب با حال مخاطب امروزی برای برطرف کردن نیازها و اقناع اوست <ref> قرآن و تفسیر عصری، ص۴۶ - ۴۷.</ref> و [[مفسر]] در این عصری کردن تفسیر تنها ظاهر و صورت تفسیر را [[تغییر]] داده، [[زبان]] تفسیر را با [[ادبیات]] و فرهنگ [[زمان]] هماهنگ میکند؛<ref>نک: تفسیر و مفسران، ج ۲، ص۴۵۹.</ref> اما این تلقی از تفسیر عصری، سطحی و نادرست است. گرچه در ضرورت تغییر و [[تحول]] صوری در تفسیر و بهرهگیری از قالبهای نو متناسب با زبان و ادبیات عصری برای عرضه [[معارف قرآن]] تردیدی نیست،؛ چراکه چنین تغییری سبب میشود مخاطب [[نسل]] جدید از [[قرآن]] بهتر و بیشتر بهره برد و از مطالعه تفسیر [[احساس]] ملال و خستگی نکند؛ اما هیچ گاه با تغییرهای صوری، تفسیر به معنای [[واقعی]] کلمه عصری نمیشود. | ||
در تفسیر عصری مهم این است که دیدگاههای قرآن درباره تحولات و دگرگونیهای [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] و [[فرهنگی]] تبیین شوند. <ref> تفسیر و مفسران، ج ۲، ص۲۴.</ref> یک تلقی مشهور از [[تفسیر]] عصری، [[تفسیر علمی]] [[قرآن]] است. مقصود از [[علم]] در اینجا [[علوم تجربی]] است که در پرتو گسترش [[علوم]] در [[غرب]] به [[رشد]] چشمگیری دست یافته و به دیدگاههای جدید در [[شناخت]] | در تفسیر عصری مهم این است که دیدگاههای قرآن درباره تحولات و دگرگونیهای [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] و [[فرهنگی]] تبیین شوند. <ref> تفسیر و مفسران، ج ۲، ص۲۴.</ref> یک تلقی مشهور از [[تفسیر]] عصری، [[تفسیر علمی]] [[قرآن]] است. مقصود از [[علم]] در اینجا [[علوم تجربی]] است که در پرتو گسترش [[علوم]] در [[غرب]] به [[رشد]] چشمگیری دست یافته و به دیدگاههای جدید در [[شناخت]] [[عالم طبیعت]] [[دست]] یافته است. در این تفسیر عصری [[مفسر]] با نگاه مثبت به علوم تجربی و مسلم انگاشتن قضایای علم، به سراغ تفسیر آمده و آن قضایای [[علمی]] را بر [[آیات قرآن]] تطبیق میکند؛ به عبارت دیگر مفسر تحت تأثیر [[پیشرفت]] علوم و تکنولوژی در غرب و هماهنگ با آن به [[تفسیر قرآن]] رو میآورد. ظاهراً مقصود [[مصطفی محمود]] در آثار [[قرآنی]] خود به ویژه [[القرآن محاوَلةٌ لِفهم عصری (کتاب)|القرآن محاوَلةٌ لِفهم عصری]] و نیز مقصود [[بنت الشاطی]] در [[القرآن و التفسیر العصری (کتاب)|القرآن و التفسیر العصری]] که در [[نقد]] مصطفی محمود نوشته همین معنا و برداشت است. | ||
تلقی دیگر از تفسیر عصری، نواندیشی در تفسیر برای تبیین دیدگاههای قرآن درباره تحولات عصر است. در اینجا مفسر با تکیه بر آگاهیهای خود و [[درک]] نیازهای [[روز]] و قضایای عصر با شیوهای نو به شرح [[معارف]] و پیامهای قرآن میپردازد و ضمن [[پاسخگویی به شبهات]] و اشکالات عصر به نواندیشی در تفسیر و نقد [[تفاسیر]] نادرست گذشته به ویژه تفسیرهای مبتنی بر [[اسرائیلیات]] و [[روایات ضعیف]] میپردازد. | تلقی دیگر از تفسیر عصری، نواندیشی در تفسیر برای تبیین دیدگاههای قرآن درباره تحولات عصر است. در اینجا مفسر با تکیه بر آگاهیهای خود و [[درک]] نیازهای [[روز]] و قضایای عصر با شیوهای نو به شرح [[معارف]] و پیامهای قرآن میپردازد و ضمن [[پاسخگویی به شبهات]] و اشکالات عصر به نواندیشی در تفسیر و نقد [[تفاسیر]] نادرست گذشته به ویژه تفسیرهای مبتنی بر [[اسرائیلیات]] و [[روایات ضعیف]] میپردازد. | ||