خسوف و کسوف
(تغییرمسیر از کسوف خورشید در نیمه ماه رمضان)
مقدمه
کسوف، از کسف، در اصل به معنای تحول از صورت اصلی و طبیعی است. کسوف خورشید و ماه، استتار و گرفتگی آنهاست. کسوف برای ماهگرفتگی و خورشیدگرفتگی هر دو به کار میرود. وقتی ماه میان زمین و خورشید قرار گیرد سایه آن بر زمین افتاده و خورشیدگرفتگی رخ میدهد و وقتی زمین بین خورشید و ماه قرار میگیرد، سایه زمین بر سطح ماه میافتد و ماهگرفتگی رخ میدهد.
امام سجاد (ع) در دعای رؤیت ماه نو عرض میکند: «آمَنْتُ بِمَنْ نَوَّرَ بِكَ الظُّلَمَ... وَ امْتَهَنَكَ بِالزِّيَادَةِ وَ النُّقْصَانِ... وَ الْإِنَارَةِ وَ الْكُسُوفِ»[۱]؛ «ایمان آوردم به آن خداوندی که تاریکیها را به فروغ تو روشن ساخت و... و به افزودن و کاستن... و درخشندگی و تیرگی در فرمان خود گرفت. خورشیدگرفتگی و ماهگرفتگی از آیات الهی است که در هنگام وقوع آنها خواندن نماز آیات واجب است»[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ نیایش چهلوسوم.
- ↑ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیة، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم.
- ↑ شیرزاد، امیر، مقاله «خسوف و کسوف»، دانشنامه صحیفه سجادیه، ص ۳۷۶.