ربیع بن ربیعه تمیمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از کعب بن ربیعه)

آشنایی اجمالی

وی فرزند ربیعة بن عوف بن قتال[۱] از تیره بنی‌قریع، از بطون بنی سعد[۲] از قبیله بنی‌تمیم است[۳]. ابویزید کنیه اوست[۴] که به مخبل سعدی معروف بود[۵]. نام وی را به اختلاف کعب بن ربیعه، ربیعة بن مالک، ربیعة بن عوف و ربیعة بن کعب نیز گفته‌اند[۶]، که تصحیف است.

ابن حجر[۷] در بخش اول الاصابه (صحابه) و بخش سوم (مخضرمین) از ربیع یاد کرده است. ابن اثیر[۸] به نقل از ابوعلی زکریا در کتاب نوادر، ربیع را صحابی و هجرت‌کننده دانسته است. وی از شاعران برجسته عصر خود بود[۹] که عمری طولانی داشت و دوران جاهلیت و اسلام را درک کرد و در خلافت عمر یا عثمان درگذشت[۱۰]. وی فرزندی به نام شیبان داشت که در زمان خلافت عمر به کوفه کوچ کرد[۱۱].[۱۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. قنان، ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۴.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۳.
  3. سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۷۸.
  4. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۴؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۳.
  5. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۴؛ ذهبی، تجرید اسماء الصحابه، ج۱، ص۱۷۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۳۹.
  6. بنگرید: ابوالفرج اصفهانی، الأغانی، ج۱۳، ص۲۱۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۹ و ج۲، ص۴۲۳.
  7. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۹ و ج۲، ص۴۲۳.
  8. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۴.
  9. ابوالفرج اصفهانی، الأغانی، ج۱۳، ص۲۱۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۴.
  10. ابوالفرج اصفهانی، الأغانی، ج۱۳، ص۲۱۰.
  11. ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۳، ص۲۱۰.
  12. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربیع بن ربیعه تمیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۳-۳۱۴.