ینابیع المودة ج۱ (کتاب)
| ینابیع المودة ج۱ | |
|---|---|
 | |
| از مجموعه | ینابیع المودة |
| زبان | عربی |
| نویسنده | سید سلیمان بن ابراهیم قندوزی |
| موضوع | اهل بیت |
| مذهب | اهل سنت |
| ناشر | انتشارات دار الاسوه |
| محل نشر | قم، ایران |
| سال نشر | ۱۳۷۵ ش |
| تعداد صفحه | ۴۸۵ |
| شماره ملی | ۵۳۷۱۱۹ |
ینابیع المودة، جلد اول از مجموعهٔ چهار جلدی ینابیع المودة است که با زبان عربی به بررسی زندگانی اهل بیت، فضایل و ارزش مودت آنان بهخصوص حضرت علی (ع) میپردازد. پدیدآورندهٔ این اثر سید سلیمان بن ابراهیم قندوزی است و انتشارات دار الاسوه انتشار آن را به عهده داشته است.
دربارهٔ کتاب
در معرفی این کتاب آمده است: «کتاب حاضر حاوی احادیث نقل شده از منابع و متون حدیثی اهل سنت در صد باب، در منزلت، فضیلت و مقام اهل بیت پیامبر (ص) و جایگاه و مصادیق اهل بیت (ع) است. روایات این کتاب شامل همان مضامینی است که در متون و منابع حدیث شیعه هم نقل شده است از جمله در باره شرافت نیاکان پیامبر روایاتی آمده سپس احادیث معروفی چون حدیث کشتی نوح، حدیث ثقلین، حدیث غدیر، حدیث منزلت و حدیث سد الابواب در باره فضائل و مقامات امام علی (ع) گزارش شده است. برخی از احادیث مربوط به فضائل امام علی و اهل بیت در ذیل آیات و تفاسیر مورد استناد قرار گرفته. از جمله در ذیل آیه تطهیر، داستان و حدیث کسا در بیان منزلت پنج تن آل عبا مطرح گردیده است. در ادامه احادیثی در بیان دوست داشتن اهل بیت از منابع اهل سنت نقل شده است. در برخی ابواب کتاب، مدایح شافعی در باره اهل بیت مورد استشهاد قرار گرفته سپس به نقل از کتاب الصواعق المحرقه، مجموعهای از روایات در باره مقام و برتری دیگر امامان شیعه از حضرت سجاد تا امام مهدی (ع) گزارش شده است».
فهرست کتاب
- مقدمة المحقق
- الکتاب وعملنا فیه
- التعریف بالمؤلف
- شکر وتقدیر
- خطبة الکتاب
- المقدمة
- الباب الأول: فی سبق نور رسول الله (ص)
- الباب الثانی: فی شرف آباء النبی (ص)
- الباب الثالث: فی بیان أن دوام الدنیا بدوام أهل بیته
- الباب الرابع: فی حدیث سفینة نوح وباب حطة بنی إسرائیل وحدیث الثقلین وحدیث یوم الغدیر
- الباب الخامس: فی بیان تطهیر الله (عز وجل) نبیه مع أهل بیته (ص) عن أوساخ الناس
- الباب السابع: فی بیان أن علیا (کرم الله وجهه) کنفس رسول الله (ص) وحدیث علی منی وأنا منه
- الباب الثامن: فی حدیث الطیر المشوی
- الباب التاسع: فی أحادیث المواخاة
- الباب العاشر: فی حدیث النجوی فی الطائف
- الباب الحادی عشر: فی حدیث خاصف النعل
- الباب الثانی عشر: فی سبق إسلام علی (کرم الله وجهه)
- الباب الثالث عشر: فی رسوخ إیمان أمیر المؤمنین علی (ع) وقوة توکله
- الباب الرابع عشر: فی غزارة علمه (ع)
- الباب الخامس عشر: فی عهد النبی (ص) لعلی (ع) وجعله وصیا
- الباب السادس عشر: فی سد أبواب المسجد إلا باب علی
- الباب الثامن عشر: فی تبلیغ علی (ع) أهل مکة بعض آیات سورة البراءة
- الباب التاسع عشر: فی اختصاصه بالنبی (ص) وکونه سید العرب وأن النظر إلی علی عبادة
- الباب العشرون: فی کونه مع القرآن وبعض فضائله
- الباب الحادی والعشرون: فی تفسیر قوله تعالی: ﴿وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ﴾ و تفسیر ﴿الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ﴾
- الباب الثانی والعشرون: فی تفسیر قوله تعالی: ﴿أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ﴾ و قوله تعالی: ﴿وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ﴾ و قوله سبحانه ﴿يُوفُونَ بِالنَّذْرِ﴾
- الباب الثالث والعشرون: فی تفسیر قوله تعالی: ﴿وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ﴾ و قوله سبحانه ﴿هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ﴾ و قوله (عز وجل) ﴿أَفَمَنْ وَعَدْنَاهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيهِ﴾ وقوله تعالی ﴿رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ﴾
- الباب الرابع والعشرون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ﴾ وتفسیر ﴿فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ﴾
- الباب الخامس والعشرون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا﴾
- الباب السادس والعشرون: فی تفسیر هذه الآیات الثلاثة: وهی قوله تعالی (﴿فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ﴾ وقول الله (عز وجل) ﴿أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ﴾ وقوله تعالی ﴿إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ﴾
- الباب السابع والعشرون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً﴾
- الباب الثامن والعشرون: فی تفسیر هاتین الآیتین ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ﴾ وفی تفسیر قوله تعالی ﴿فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ﴾ وتفسیر ﴿وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ﴾
- الباب التاسع والعشرون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ﴾
- الباب الثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ﴾
- الباب الحادی والثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ﴾
- الباب الثانی والثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی (﴿قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى﴾
- الباب الثالث والثلاثون: فی تفسیر آیة التطهیر وحدیث الکساء
- الباب الرابع والثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ﴾
- الباب الخامس والثلاثون: فی قوله تعالی ﴿وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ﴾
- الباب السادس والثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى﴾
- الباب السابع والثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی (﴿وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى﴾ وفی تفسیر قوله تعالی (﴿وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ﴾ وتفسیر (﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ﴾ وتفسیر (﴿لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ﴾ وتفسیر (﴿وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ﴾ وفی تفسیر (﴿وَإِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ﴾ وفی تفسیر ﴿وَإِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ﴾
- الباب الثامن والثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ﴾ وبعض مناشدات علی (ع)
- الباب التاسع والثلاثون: فی تفسیر قوله تعالی ﴿وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ﴾ وتفسیر ﴿يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ﴾ وتفسیر ﴿وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ﴾ وتفسیر ﴿مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ﴾ ﴿بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِ﴾ وتفسیر ﴿وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا﴾ وتفسیر ﴿وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا﴾ وتفسیر (﴿وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا﴾ وتفسیر ﴿فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ﴾ وتفسیر ﴿يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ﴾ وتفسیر (﴿وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ﴾ وتفسیر ﴿أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ﴾
- الباب الأربعون: فی کون علی شبیها بالأنبیاء، وکون فضائله کثیرة لا تحصی
- الباب الحادی والأربعون: فی حدیث «حَقُّ عَلِيٍّ عَلَى اَلْمُسْلِمِينَ كَحَقِّ اَلْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ »
- الباب الثانی والأربعون: فی بیان الصدیقین الثلاثة، وبیان أن علیا (کرم الله وجهه) إمام سبعین ألفا من الذین یدخلون الجنة بغیر حساب، وبیان حدیث: «مَنْ أَحَبَّكَ بَعْدَ مَوْتِكَ خَتَمَ اَللَّهُ لَهُ بِالْأَمْنِ وَ اَلْأَمَانِ» وبیان أن حبه حسنة وبغضه سیئة. وأمر الله بحبه و «عُنْوَانُ صَحِيفَةِ اَلْمُؤْمِنِ حُبُّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ» و «لَوِ اِجْتَمَعَ اَلنَّاسُ عَلَى حُبِّ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ لَمَا خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَلنَّارَ» و « مثَلُكَ في اُمّتي مَثَل «قُلْ هُو اللّه ُ أحدٌ ». وأنه نزل فیه أکثر فیه أکثر من ثلاثمائة آیة، ونزل ربع القرآن فی أهل البیت، وحدیث اشتیاق الجنة
- الباب الثالث والأربعون: فی الأحادیث الواردة فی سعادة من أحب علیا و « مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَتَمَسَّكَ بِالْقَضِيبِ اَلْأَحْمَرِ »، وحدیث « لَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ بَابِ الْهُدَى الَىَّ الرَّدَى » وحدیث « اَلْفِئَةُ اَلْبَاغِيَةُ»
- الباب الرابع والأربعون: فی حدیث « لَحْمُكَ لَحْمِي وَ دَمُكَ دَمِي». وحدیث « لَوْ لَا أَنْ تَقُولَ فِيكَ طَوَائِفُ مِنْ أُمَّتِي لَقُلْتُ فِيكَ مَقَالًا»، وحدیث " طوبی "، وحدیث کون علی صاحب الحوض، وحدیث « طُوبَى لِمَنْ أَحَبَّكَ»، وحدیث « أَوَّلُ مَنْ أَحَبَّهُ مِنْ أَهْلِ اَلسَّمَاءِ حَمَلَةُ اَلْعَرْشِ»، وحدیث « إِنَّ عَلِيّاً رَايَةُ اَلْهُدَى»
- الباب الخامس والأربعون: فی الأحادیث الواردة علی ابتلاء علی
- الباب السادس والأربعون: فی حدیث النخل الصیخانی
- الباب السابع والأربعون: فی رد الشمس بعد غروبها
- الباب الثامن والأربعون: فی اصعاد النبی علیا علی سطح الکعبة
- الباب التاسع والأربعون: فی تکلم الشمس علیا، وحدیث البساط وحدیث السطل والماء والمندیل
- الباب الخمسون: فی حدیث نعم الب أبوک إبراهیم ونعم الأخ أخوک علی
- الباب الحادی والخمسون: فی بیان علو همة علی وزهده فی الدنیا
- الباب الثانی والخمسون: فی فی إیراد رسالة أبی عثمان عمرو بن بحر الجاحظ
دربارهٔ پدیدآورنده
کتابهای وابسته
پانویس
- ↑ تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام، ج۲، ص 1697.
دریافت متن
دریافت متن کتاب از