احمد مولی حرب بن زیاد بجلی

آشنایی اجمالی

محمد بن احمد معروف به غزال مولی حرب بن زیاد البجلی[۱] از راویان طبقه هفتم که در برخی اسناد به اشتباه احمد بن محمد[۲] یا مولی حریز بن زیات[۳] خوانده شده[۴]، از راویان شیعه است. وی با دو واسطه از امام رضا(ع)[۵]، روایت کرده است. محمد بن احمد از محدثانی همچون محمد بن ابی‌جعفر حمامی کوفی[۶]، محمد بن حسین، محمد بن عمر جرجانی و ابی‌عمر دماری[۷] حدیث آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان احمد بن موسی می‌باشد.

نام وی در کتب رجالی قدما ذکر نشده و از راویان مجهول یا مهمل به شمار می‌آید. از آنجا که وی تنها با یک واسطه از محمد بن حسن صفار که به سال ۲۹۰ ق وفات یافته[۸] و در طبقه هشتم است[۹] روایت شده، وی را در طبقه هفتم جای داده‌اند. اگرچه در روایتی مرسل از حضور وی نزد امام رضا(ع) یاد شده[۱۰]، اما اسناد دیگر نشان می‌دهد نقل او با واسطه بوده است[۱۱]. با این حال، وجود روایاتی از وی پیرامون معجزات اهل بیت(ع)، امامی بودن او را تقویت می‌کند. همچنین طبق روایتی که وی نقل کرده، داستان فطرس ملک مطرح گردیده[۱۲] که بررسی سند و دلالت آن محل بحث محققان بوده است[۱۳].[۱۴]

منابع

پانویس

  1. بصائر الدرجات، ج۱، ص۶۸، ح۷.
  2. یعنی بدون پسوند «مولی حرب بن زیاد البجلی»؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۲۴۹، ح۱۶؛ ۳۴۵، ح۱۹ و ص۵۰۱، ح۲.
  3. ر.ک: بصائر الدرجات، ج۱، ص۵۰۳، ح۷.
  4. ر.ک: بصائر الدرجات، ج۱، ص۵۰۱، ح۲.
  5. «... محمد بن أحمد المعروف بغزال، عن محمد بن الحسین، عن سلیمان من ولد جعفر بن أبیطالب قال: کنت مع أبیالحسن الرضا(ع)...»؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۳۴۵، ح۱۹.
  6. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۵۳۳ - ۵۳۴.
  7. بصائر الدرجات، ج۱، ص۳۴۴ - ۳۴۵، ح۱۸، ۵۰۱، ح۲ و ۲۴۹، ح۱۶.
  8. رجال النجاشی، ص۳۵۴، ش۹۴۸.
  9. الموسوعة الرجالیة، طبقات رجال الفقیه، ص۲۸۵.
  10. « وَ رَوَی أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَعْرُوفُ بِغَزَّالٍ، قَالَ: کُنْتُ جَالِساً مَعَ أَبِی الْحَسَنِ(ع) فِی حَائِطٍ لَهُ، إِذْ جَاءَ عُصْفُورٌ فَوَقَعَ بَیْنَ یَدَیْهِ...» دلائل الإمامة، ص۳۴۳، ح۳۰۱.
  11. بصائر الدرجات، ج۱، ص۳۴۵، ح۱۹.
  12. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۵۳۳ - ۵۳۴، به نقل از: بصائر الدرجات، ج۱، ص۶۸، ح۷.
  13. کامل الزیارات، ص۶۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۱۳۷-۱۳۸، ح۸؛ دلائل الإمامة، ص۱۸۹ - ۱۹۹، ح۱۱۰؛ تسنیم، ج۳، ص۲۹۹؛ نسیم اندیشه، دفتر دوم، ص۶۰؛ شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی(ع)، ص۱۰۳.
  14. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۲، ص۴۴۸-۴۵۴.