ربعی حنظلی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

نسبت حنظلی، به بنی حنظلة بن مالک، از قبیله بنی‌تمیم می‌رسد[۱]. در اسم فرزندش به «شبث» یا «شبیب» اختلاف است. به نظر می‌رسد با توجه به متن تاریخ طبری[۲] شبث درست باشد.

ابن حجر[۳] در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) از او یاد کرده و گفته است که به همراه شماری از بنی‌حنظله نزد عمر رفت و عمر او را به فرماندهی آنان در جنگ بویب در سال سیزدهم گماشت و پس از مرگ او پسرش «شبث بن ربعی» فرمانده آنان شد[۴].[۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۲، ص۲۷۹.
  2. طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۶۴.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۲.
  4. طبری، تاریخ الطبری، ج۳، ص۴۶۴؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۲.
  5. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربعی حنظلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۲.