عبدالله بن صفار
مقدمه
او از سران خوارج و بنیانگذار فرقۀ صفریه و از افرادی است که با ابن زبیر در مکه ائتلاف کرده بود. عبدالله و دیگر رهبران خوارج که در کنار ابن زبیر بودند با او اختلاف نظر پیدا کردند و از وی جدا شدند. چند تن از اینها از جمله همین عبدالله بن صفار به بصره آمدند و این درحالی بود که ابن زیاد گریخته بود و آن گروه از خوارج که در زندان او بودند درهای زندان را شکسته و بیرون آمده بودند[۱]. فرقۀ صفریه که به ابن صفار نسبت داده میشود نه مانند فرقۀ ازارقه تندرو و نه مانند اباضیه مسامحهکار است. نقل شده است که عبدالله بن صفار نزد عبدالله بن اباض رفت و به او گفت: خداوند از تو بیزار است که کوتاه آمدی و از نافع بن ازرق نیز بیزار است که غلو کرد و خداوند از هر دوی شما بیزار است[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ طبری، ج ۴، ص۴۳۹
- ↑ کامل مبرد، ج ۳، ص۱۰۲۰
- ↑ جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۲۰.