توسل در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

گفتنی است که یکی از راه‌های توسل به پیامبر{{صل}} [[درود فرستادن]] بر ایشان است، چنان که خداوند پس از درود فرستادن خود و [[ملائکه]] به [[مؤمنان]] فرمان می‌‌دهد تا بر وی [[درود]] بفرستند: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای مؤمنان! بر او درود فرستید و به شایستگی (بدو) سلام کنید» سوره احزاب، آیه ۵۶.</ref>، از این‌رو باید گفت پیامبر{{صل}} با وجود [[درود خدا]] و ملائکه بر وی نیازی به درود [[مردم]] ندارد، بلکه این مردم هستند که به پیامبر{{صل}} محتاج‌اند،؛ چراکه خداوند او را بابی قرار داده که تنها از آن طریق [[بندگان]] را می‌‌پذیرد و درود فرستادن بر وی را وسیله [[قرب]] و نزدیکی به خویش قرار داده است<ref>بحار الانوار، ج ۹۱، ص۴۳.</ref>.<ref>[[سید رضا اسحاق‌نیا تربتی|اسحاق‌نیا تربتی، سید رضا]]، [[توسل - اسحاق‌نیا تربتی (مقاله)|مقاله «توسل»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۹، ص ۱۷۴-۱۷۶.</ref>

== [[شبهات]] [[توسل]] ==

==پرسش مستقیم==

{{پایان مدخل وابسته}}

[[رده:توسل]]