مسئولیتپذیری اجتماعی: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مسئولیت| عنوان مدخل = [[مسئولیت]]| مداخل مرتبط = [[مسئولیت در قرآن]] - [[مسئولیت در حدیث]] - [[مسئولیت در نهج البلاغه]] - [[مسئولیت در معارف دعا و زیارات]] - [[مسئولیت در کلام اسلامی]] - [[مسئولیت در اخلاق اسلامی]] - [[مسئولیت در سیره پیامبر خاتم]]| پرسش مرتبط = مسئولیت (پرسش)}} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = مسئولیت| عنوان مدخل = [[مسئولیت]]| مداخل مرتبط = [[مسئولیت در قرآن]] - [[مسئولیت در حدیث]] - [[مسئولیت در نهج البلاغه]] - [[مسئولیت در معارف دعا و زیارات]] - [[مسئولیت در کلام اسلامی]] - [[مسئولیت در اخلاق اسلامی]] - [[مسئولیت در سیره پیامبر خاتم]]| پرسش مرتبط = مسئولیت (پرسش)}} | ||
| خط ۱۰: | خط ۹: | ||
[[مهدویت]]، یعنی داشتن [[احساس مسئولیت]] بینالمللی و جهانی برای [[اصلاح]] [[بشریت]]، لذا [[انتظار]] باوری است که با آن [[تعهد]] و [[تکلیف دینی]] [[منتظر]] در هر زمانی باقی و جاوید است و [[منتظران]] مسئولیتهای سنگین و عظیمی بر دوش دارند که آنها را میتوان در دو بعد فردی و [[اجتماعی]] اینگونه برشمرد: | [[مهدویت]]، یعنی داشتن [[احساس مسئولیت]] بینالمللی و جهانی برای [[اصلاح]] [[بشریت]]، لذا [[انتظار]] باوری است که با آن [[تعهد]] و [[تکلیف دینی]] [[منتظر]] در هر زمانی باقی و جاوید است و [[منتظران]] مسئولیتهای سنگین و عظیمی بر دوش دارند که آنها را میتوان در دو بعد فردی و [[اجتماعی]] اینگونه برشمرد: | ||
#'''[[مسئولیت]] فردی:''' [[منتظر واقعی]] با تکیه بر مبانی [[مهدویت]] در قبال خود [[احساس مسئولیت]] میکند که نخستین و مهمترین [[مسئولیت]]، [[تهذیب نفس]] و [[خودسازی]] است که میتواند زمینۀ [[تحقق ظهور]] را فراهم سازد<ref>ر.ک: [[محمد سبحانینیا|سبحانینیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۶۰-۶۱.</ref>. | #'''[[مسئولیت]] فردی:''' [[منتظر واقعی]] با تکیه بر مبانی [[مهدویت]] در قبال خود [[احساس مسئولیت]] میکند که نخستین و مهمترین [[مسئولیت]]، [[تهذیب نفس]] و [[خودسازی]] است که میتواند زمینۀ [[تحقق ظهور]] را فراهم سازد<ref>ر.ک: [[محمد سبحانینیا|سبحانینیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۶۰-۶۱.</ref>. | ||
#'''[[مسئولیتپذیری اجتماعی]]:''' از [[تکالیف منتظران]] در [[عصر غیبت]]، احساس [[دیگرخواهی]] و انساندوستی است؛ زیراکه [[انسان]] [[منتظر]]، پیوندی گسستناپذیر با آرمانهای [[امام]] خود دارد و در آن راستا گام برمیدارد. [[امام موعود]]، [[یار]] و [[یاور]] واقعی [[مظلومان]] و حامی [[حقیقی]] [[مستضعفان]] است. پس [[جامعۀ منتظر]] و انسانهای دارای [[خصلت]] [[انتظار]] باید به [[یاری]] انسانهای [[مظلوم]] و [[محروم]] بشتابند و دشواریها و مشکلات [[گرفتاران]] را تا [[حد ]] [[توان]]، برطرف کنند<ref>ر.ک: [[سوسن کشاورز|کشاورز، سوسن]]، [[مفاهیم آیندهنگر در اسلام و آثار تربیتی آنها (مقاله)|مفاهیم آیندهنگر در اسلام و آثار تربیتی آنها]]، ص۱۵۰-۱۵۱.</ref>. | #'''[[مسئولیتپذیری اجتماعی]]:''' از [[تکالیف منتظران]] در [[عصر غیبت]]، احساس [[دیگرخواهی]] و انساندوستی است؛ زیراکه [[انسان]] [[منتظر]]، پیوندی گسستناپذیر با آرمانهای [[امام]] خود دارد و در آن راستا گام برمیدارد. [[امام موعود]]، [[یار]] و [[یاور]] واقعی [[مظلومان]] و حامی [[حقیقی]] [[مستضعفان]] است. پس [[جامعۀ منتظر]] و انسانهای دارای [[خصلت]] [[انتظار]] باید به [[یاری]] انسانهای [[مظلوم]] و [[محروم]] بشتابند و دشواریها و مشکلات [[گرفتاران]] را تا [[حد]] [[توان]]، برطرف کنند<ref>ر.ک: [[سوسن کشاورز|کشاورز، سوسن]]، [[مفاهیم آیندهنگر در اسلام و آثار تربیتی آنها (مقاله)|مفاهیم آیندهنگر در اسلام و آثار تربیتی آنها]]، ص۱۵۰-۱۵۱.</ref>. | ||
یکی از مسئولیتهای [[اجتماعی]] در [[عصر غیبت]]، [[امر به معروف و نهی از منکر]] است؛ چراکه [[رضایت]] حضرت در انجام [[معروف]] و [[احیای ارزشهای دینی]] است و بزرگترین امرکننده به [[معروف]] و [[نهی]] کننده از منکر در روزگار [[ظهور]]، خود [[حضرت مهدی]] {{ع}} است؛ پس چگونه ممکن است [[جامعۀ منتظر]] [[خشنودی]] او را نخواهد، در این بُعد به [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[اقتدا]] نکند و به او تشابه نجوید؟ [[امام باقر]] {{ع}} فرموده است: "[[مهدی]] {{ع}} و [[یاران]] او... [[امر به معروف و نهی از منکر]] میکنند"<ref>{{متن حدیث|الْمَهْدِیِّ وَ أَصْحَابِهِ... یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ}}؛ بحارالانوار، ج۱، ص۴۷.</ref><ref>ر.ک: [[محمد سبحانینیا|سبحانینیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۶۰-۶۱.</ref>. | یکی از مسئولیتهای [[اجتماعی]] در [[عصر غیبت]]، [[امر به معروف و نهی از منکر]] است؛ چراکه [[رضایت]] حضرت در انجام [[معروف]] و [[احیای ارزشهای دینی]] است و بزرگترین امرکننده به [[معروف]] و [[نهی]] کننده از منکر در روزگار [[ظهور]]، خود [[حضرت مهدی]] {{ع}} است؛ پس چگونه ممکن است [[جامعۀ منتظر]] [[خشنودی]] او را نخواهد، در این بُعد به [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[اقتدا]] نکند و به او تشابه نجوید؟ [[امام باقر]] {{ع}} فرموده است: "[[مهدی]] {{ع}} و [[یاران]] او... [[امر به معروف و نهی از منکر]] میکنند"<ref>{{متن حدیث|الْمَهْدِیِّ وَ أَصْحَابِهِ... یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ}}؛ بحارالانوار، ج۱، ص۴۷.</ref><ref>ر.ک: [[محمد سبحانینیا|سبحانینیا، محمد]]، [[مهدویت و آرامش روان (کتاب)|مهدویت و آرامش روان]]، ص۶۰-۶۱.</ref>. | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۲: | ||
[[رده:مسئولیتپذیری اجتماعی]] | [[رده:مسئولیتپذیری اجتماعی]] | ||