مواسات در لغت: تفاوت میان نسخه‌ها

| موضوع مرتبط = مواسات

| عنوان مدخل  = مواسات

| پرسش مرتبط  =  

}}

مواسات در لغت به معنی مساعدت، [[دستگیری]]، [[همیاری]]، [[تعاون]]، برابر داشتن، غمخواری، یاری‌گری و مددکاری به [[مال]] است. و نیز معاونت [[یاران]] و [[دوستان]] و مستحقان در [[معیشت]] و تشریک ایشان در قوت و مال است. همچنین کسی را به مال خود برابر گردانیدن است. مواسات کردن یعنی دیگری را در تن و مال چون خود شمردن، [[یاری]] و غمخواری کردن با کسی در مال و [[جان]] و کسی را در چیزی همچون خویشتن داشتن<ref>لسان العرب، ج۱، ص۱۴۸؛ لغت نامه دهخدا، ذیل واژه مواسات.</ref>. به نظر ملا [[محسن فیض کاشانی]] مواسات میان [[برادران ایمانی]] عبارت از [[یاری کردن]] یکدیگر به جان و مال و سایر امور در تمام آن چیزهایی است که [[نیازمند]] یاری یکدیگرند، چنان که [[عرب]] گوید: {{عربی|آسَیْتُهُ بِمَالِی مُوَاسَاةُ}} یعنی او را در مال خود با خویش برابر ساختم<ref>الوافی، ج۱، کتاب الایمان و الکفر، ص۸۸؛ و نیز آورده‌اند: {{عربی|أَسَاهُ بِمَالِهِ مُوَاسَاةٌ: أَنَالَهُ مِنّهُ وَ جَعَلَهُ فِیهِ أُسْوَةٌ أَوْ لَا یَکُونُ ذلِکَ إِلَّا مِنْ کِفَافٍ فَإِنْ کَانَ فَضْلَةٌ بِمُوَاسَاةِ}}. مجدالدین محمد بن یعقوب فیروز فیروزآبادی، القاموس المحیط، مطبعة السعادة، مصر، ۱۳۷۱ ق. ج۴، ص۳۰۱.</ref>.<ref>[[م‍ص‍طف‍ی‌ دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌|دل‍ش‍اد ت‍ه‍ران‍ی‌، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی]]، ج۲ ص ۶۳۴.</ref>