نهضت یا شورش: تفاوت میان نسخه‌ها

گرچه [[امام]] می‌دانست که در آن شرایط، به [[پیروزی]] نظامی سریع [[دست]] نمی‌یابد، اما باز چنان نبود که بی‌فکر و برنامه و بدون نقشه خود را به کشتن دهد. نتایج مقطعی و دراز مدت آن حرکت خونین در آگاهانیدن [[مردم]] و افشای چهرۀ [[ظلم]] و ایجاد انگیزۀ [[مبارزه]] در [[مردم]] و [[حفظ دین]] از نابودی و بالاتر از همه “عمل به وظیفه” آن [[حضرت]] را به [[قیام]] واداشت و اینها برای آن [[امام]]، “فتح” به شمار می‌رفت، هر چند [[خون]] خود و یارانش در این [[راه]]، ریخته می‌شد. چون می‌دانست که به هر تقدیر او را خواهند کشت، برای نحوۀ [[شهادت]] [[برنامه‌ریزی]] کرد تا به مؤثرترین صورت و الهام‌بخش‌ترین شکل در آید. در واقع، [[سلاح]] او “شهادت” بود و در [[استراتژی]] او “خون”، بر”شمشیر” [[پیروز]] شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۸۸.</ref>.

== منابع ==