نیایش چهارم: تفاوت میان نسخه‌ها

روشن است که پیروان [[شایسته]] اصحاب پیامبر کسانی هستند که [[راه]] و روش آنها را در پیش گرفتند و آهنگ [[زندگی]] خود را با آهنگ زندگی آنان همنوا ساختند.

[[امام سجاد]]{{ع}} سپس عموم پیروان [[پیامبر]]{{صل}} را - از زمان خودشان تا [[روز قیامت]] ۔ یاد کرده و بر آنان و [[همسران]] و فرزندانشان و هر آن‌کس که از ایشان [[اطاعت]] می‌کند [[درود]] می‌فرستد و برای آنان درخواست [[رحمت]] و سرانجام [[نیک]] در باغ‌های [[بهشت]] می‌نماید. از جمله اموری که [[امام]] برای این افراد می‌طلبد این است که نسبت به فراخی دنیای گذرنده [[زهد]] بورزند و عمل برای [[جهان آخرت]] محبوبشان باشد تا از [[شر]] فتنه‌های [[دنیا]] و [[آتش دوزخ]] در [[آخرت]] مصون بمانند. این [[دعا]]، [[آگاهی]] ما را نسبت به قهرمانان [[الهی]] زیاد کرده، [[امید]] ما را برای پیمودن [[راه]] آنان دو چندان می‌کند.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، ۱۳۷۵؛ صحیفه سجادیه، ترجمه حسین انصاریان؛ قرآن حکیم ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۴۱.</ref>

== منابع ==

[[رده:نیایش چهارم]]