هدایت تکوینی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = هدایت تکوینی

لفظ {{متن قرآن|كُلَّ شَيْءٍ}} در [[آیه شریفه]] فوق‌الذکر، شامل همه موجودات، حتی جمادات نیز می‌شود. در این صورت باید گفت که همه آنها [[شعور]] دارند و به راه‌های کمال خویش هدایت شده‌اند. اساساً همه موجودات در حال [[تسبیح خداوند]] هستند؛ اما به زبانی که ما به آن واقف نیستیم: {{متن قرآن|وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا}}<ref>«آسمان‌های هفتگانه و زمین و آنچه در آنهاست او را به پاکی می‌ستایند و هیچ چیز نیست مگر اینکه او را به پاکی می‌ستاید اما شما ستایش آنان را در نمی‌یابید؛ بی‌گمان او بردباری آمرزنده است» سوره اسراء، آیه ۴۴.</ref>.

[[تسبیح]] [[پروردگار]] توسط همه موجودات بدین معناست که اولاً، آنها هدایت شده هستند و ثانیاً، با تسبیح خود دائماً از پروردگارطلب [[هدایت]] بیشتر می‌نماید؛ چنان که واژه [[تسبیح]] نیز بیانگر چنین معنایی است.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۴ ص ۲۴۹.</ref>

== منابع ==

[[رده:هدایت تکوینی]]