وحدت امت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

وحدت امت در فقه سیاسی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۰۷

۱۷ بایت حذف‌شده ، ‏۱ اوت ۲۰۲۲

جز

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

دیداریویکی‌متن

HeydariBot

۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{امامت}}
 {{مدخل مرتبط
 | موضوع مرتبط = وحدت امت
@@ خط ۱۰: / خط ۹: @@
 [[یگانگی]]، یک تن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۲۷.</ref>. اصل آن "وحد" به معنای انفراد<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۶، ص۹۰.</ref>. “واحد” از [[اسمای الهی]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۳، ص۵۰.</ref>.
-{{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانه‌ای اندرز می‌دهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید » سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>.
+{{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانه‌ای اندرز می‌دهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>.
-در [[جامعه]] [[قرآنی]] به [[وحدت]] کلمه و [[امت واحده]] بسیار سفارش شده است: {{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانه‌ای اندرز می‌دهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید » سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>. [[آیه شریفه]] به اجتناب از [[تفرقه]] و [[حفظ وحدت]] کلمه [[موعظه]] می‌کند و از هر تجمعی که در آن غوغا و سروصدایی که [[شعور]] در آن نباشد، [[نهی]] کرده و چه‌بسا این غوغاسالاری‌ها [[حق]] را می‌میراند و [[باطل]] را [[احیا]] می‌کند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۶، ص۳۸۸.</ref>. [[همبستگی]] و [[وحدت اجتماعی]] با رویکرد [[قیام]] برای [[خدا]] با تعابیر و اصطلاحات دیگری از جمله {{متن قرآن|الْفِتْ}}<ref> سوره بقره، آیه ۱۹۱.</ref>، {{متن قرآن|مَوَدَّةٌ}}<ref> سوره نساء، آیه ۷۳.</ref>، {{متن قرآن|إِخْوَانًا}}<ref> سوره آل عمران، آیه ۱۰۳.</ref> و... وارد شده است.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۵۰۳.</ref>
+در [[جامعه]] [[قرآنی]] به [[وحدت]] کلمه و [[امت واحده]] بسیار سفارش شده است: {{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانه‌ای اندرز می‌دهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>. [[آیه شریفه]] به اجتناب از [[تفرقه]] و [[حفظ وحدت]] کلمه [[موعظه]] می‌کند و از هر تجمعی که در آن غوغا و سروصدایی که [[شعور]] در آن نباشد، [[نهی]] کرده و چه‌بسا این غوغاسالاری‌ها [[حق]] را می‌میراند و [[باطل]] را [[احیا]] می‌کند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۶، ص۳۸۸.</ref>. [[همبستگی]] و [[وحدت اجتماعی]] با رویکرد [[قیام]] برای [[خدا]] با تعابیر و اصطلاحات دیگری از جمله {{متن قرآن|الْفِتْ}}<ref> سوره بقره، آیه ۱۹۱.</ref>، {{متن قرآن|مَوَدَّةٌ}}<ref> سوره نساء، آیه ۷۳.</ref>، {{متن قرآن|إِخْوَانًا}}<ref> سوره آل عمران، آیه ۱۰۳.</ref> و... وارد شده است.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۵۰۳.</ref>
 == منابع ==