حق اطاعت: تفاوت میان نسخه‌ها

در روایتی دیگر آمده: "[[رضایت خداوند]] در [[اطاعت از امام]] است البته کسی می‌تواند از او [[اطاعت]] کند که او را بشناسد"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ:... رِضَا الرَّحْمَنِ الطَّاعَةُ لِلْإِمَامِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ...}} الکافی، ج۲، ص۱۹.</ref>.

[[امام حسین]]{{ع}} می‌فرماید: "به [[خدا]] [[سوگند]]، [[خداوند]] هیچ چیزی نیافریده مگر آنکه به او [[فرمان]] داده که از ما [[اطاعت]] کند"<ref>{{متن حدیث|...وَ اللَّهِ مَا خَلَقَ اللَّهُ شَيْئاً إِلَّا وَ قَدْ أَمَرَهُ بِالطَّاعَةِ لَنَا...}}؛ ابن شهرآشوب، المناقب، ج۴، ص۵۱.</ref>. این [[احادیث]] و [[احادیث]] بی‌شمار دیگری که دلالت بر [[ولایت]] مطلقۀ [[اهل بیت]] می‌کند همه و همه حاکی از آن است که [[ولایت]] آنها، [[اطاعت]] هستی از ایشان است به حدی این [[اطاعت]] مهم است که [[پیامبر]] فرمودند: "در عالم أظلة [[پیامبری]] هیچ [[پیامبری]] تکمیل نشد مگر اینکه [[ولایت]] من و [[ولایت]] [[اهل]] بیتم بر او عرضه شد و تمثال آنها برای آن [[پیامبر]] مجسم شد واقرار به [[طاعت]] و [[ولایت]] آنها نمودند"<ref>{{متن حدیث|مَا تَكَامَلَتِ النُّبُوَّةُ لِنَبِيٍّ فِي الْأَظِلَّةِ حَتَّى عُرِضَتْ عَلَيْهِ وَلَايَتِي وَ وَلَايَةُ أَهْلِ بَيْتِي وَ مَثُلُوا لَهُ فَأَقَرُّوا بِطَاعَتِهِمْ وَ وَلَايَتِهِمْ}}؛بصائرالدرجات، ج۱، ص۷۳ .</ref>. کامل شدن [[نبوت انبیا]]{{عم}} به آن است.