اشعر: تفاوت میان نسخه‌ها

علاوه بر میادین [[نبرد]]، در صحنه امور کارگزاری امور [[دولت نبوی]]{{صل}} نیز مردم اشعر نقشی فعال ایفا نمودند. پس از [[سیطره اسلام]] بر [[یمن]]، [[پیامبر]]{{صل}} جهت اداره و پیشبرد امور مختلف نمایندگانی را به یمن فرستادند. ابوموسی اشعری یکی از یمنیانی بود که رسول خدا{{صل}} او را به عنوان [[نماینده]] ایشان در [[امور دینی]] به یمن اعزام کرد<ref> ابونعیم، ذکر اخبار اصفهان، ص۲۵۶؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۵۵۶.</ref> و سپس در دوره‌های بعد، وی را به عنوان [[فرماندار]] خود در برخی از نواحی یمن به انجام امور گماشت. برخی منابع، وی را عامل [[پیامبر]]{{صل}} بر مأرب معرفی کرده و بیان داشته‌اند که وی در [[سال دهم هجری]] و پیش از [[حجة الوداع]] بر مأرب [[امارت]] یافت و تا دوران [[خلیفه اول]] بر این سمت باقی ماند<ref>ابن حبیب، المحبر، ص۱۲۶؛ گنجی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج، ص۳۰۳.</ref>.<ref>نشریه پژوهش‌های تاریخی اسلام و ایران، مقاله «نقش سیاسی اجتماعی قبیله اشعر در ابتدای گسترش اسلام»، اصغرمنتظر القائم و قاسم خردمندی، ص۱۶-۱۷؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

{{همچنین|جریان رده}}

در اوایل دوران [[خلافت]] [[خلیفه اول]] در [[یمن]] خیزش‌هایی علیه [[دولت]] [[مدینه]] شکل گرفت که از جمله آنها [[آشوب]] [[سیاسی]] [[قبایل]] «عک» و «اشعر» در [[تهامه]] بود. این [[شورش]] توسط [[طاهر بن ابی هاله تمیمی]] [[نماینده]] دولت مدینه در عک و اشعر در [[سرزمین]] تهامه و با [[همکاری]] و مشارکت نیروهای مخالف محلی درهم شکسته شد.