جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[آفرینش زمین در قرآن]] - [[آفرینش زمین در حدیث]] - [[آفرینش زمین در کلام اسلامی]] - [[آفرینش زمین در نهج البلاغه]]| پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[آفرینش زمین در قرآن]] - [[آفرینش زمین در حدیث]] - [[آفرینش زمین در کلام اسلامی]] - [[آفرینش زمین در نهج البلاغه]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[زمین]] را آفرید و آن را بر جای نگه داشت بیآنکه خود را بدان مشغول دارد. آن را بدون قرار گرفتن در جایی، [[استوار]] برپا داشت، بدون پایههایی برپا ساخت، بدون ستونهایی برافراشت، آن را از هر [[کژی]] [[حفظ]] کرد و از افتادن بازداشت. میخهایش را محکم کرد. کوههایش را چونان سدّی در اطراف زمین قرار داد، چشمههایش را جاری ساخت و نهرهایش را شکافت. آنچه ساخت، [[سستی]] نپذیرفت و آنچه را نیرو داد، [[ناتوان]] نشد<ref>نهج البلاغه، خطبه ١٨٥: {{متن حدیث| وَ أَنْشَأَ الْأَرْضَ فَأَمْسَكَهَا مِنْ غَيْرِ اشْتِغَالٍ وَ أَرْسَاهَا عَلَى غَيْرِ قَرَارٍ وَ أَقَامَهَا بِغَيْرِ قَوَائِمَ وَ رَفَعَهَا بِغَيْرِ دَعَائِمَ وَ حَصَّنَهَا مِنَ الْأَوَدِ وَ الِاعْوِجَاجِ وَ مَنَعَهَا مِنَ التَّهَافُتِ وَ الِانْفِرَاجِ أَرْسَى أَوْتَادَهَا وَ ضَرَبَ أَسْدَادَهَا وَ اسْتَفَاضَ عُيُونَهَا وَ خَدَّ أَوْدِيَتَهَا فَلَمْ يَهِنْ مَا بَنَاهُ وَ لَا ضَعُفَ مَا قَوَّاهُ}}</ref>. زمین را از میان امواج آبها بیرون آورد و پس از نمناکی و تری، کنارههای آن را سخت و خشک قرار داد، آن را برای مخلوقاتش گهواره [[آرامش]] ساخت و چون بستری روی دریای ژرفِ آرامِ بیموج و ایستای بیجریان گستراند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۱: {{متن حدیث|فَسُبْحَانَ مَنْ أَمْسَكَهَا بَعْدَ مَوَجَانِ مِيَاهِهَا وَ أَجْمَدَهَا بَعْدَ رُطُوبَةِ أَكْنَافِهَا فَجَعَلَهَا لِخَلْقِهِ مِهَاداً وَ بَسَطَهَا لَهُمْ فِرَاشاً فَوْقَ بَحْرٍ لُجِّيٍّ رَاكِدٍ لَا يَجْرِي}}</ref>. [[خداوند]] زمین را بر امواج پر تلاطم آب و گستره دریاهای ژرف برنشاند؛ امواج کوهپیکری که در فراز و فرود میخروشیدند و به روی یکدیگر سیلی میزدند و توفنده امواجی که یکدیگر را وامیکوفتند و هر یک دیگری را از خود میراندند... آنگاه [[سرکشی]] و چموشی آب در اثر سنگینیِ زمین فروکش کرد و آن شدّت و [[هیجان]]، پس از استقرار کامل زمین در آن، آرام گرفت و سر فرود آورد که قامت بلند زمین در آن غلتیده و جاگیر گشته است. سپس امواج آن دریاها پس از [[خروش]] و [[گستاخی]]، سربهراه و [[تسلیم]] شدند، لگام [[ذلّت]] برزدند و [[فرمانبردار]] و [[اسیر]] شدند. | [[زمین]] را آفرید و آن را بر جای نگه داشت بیآنکه خود را بدان مشغول دارد. آن را بدون قرار گرفتن در جایی، [[استوار]] برپا داشت، بدون پایههایی برپا ساخت، بدون ستونهایی برافراشت، آن را از هر [[کژی]] [[حفظ]] کرد و از افتادن بازداشت. میخهایش را محکم کرد. کوههایش را چونان سدّی در اطراف زمین قرار داد، چشمههایش را جاری ساخت و نهرهایش را شکافت. آنچه ساخت، [[سستی]] نپذیرفت و آنچه را نیرو داد، [[ناتوان]] نشد<ref>نهج البلاغه، خطبه ١٨٥: {{متن حدیث| وَ أَنْشَأَ الْأَرْضَ فَأَمْسَكَهَا مِنْ غَيْرِ اشْتِغَالٍ وَ أَرْسَاهَا عَلَى غَيْرِ قَرَارٍ وَ أَقَامَهَا بِغَيْرِ قَوَائِمَ وَ رَفَعَهَا بِغَيْرِ دَعَائِمَ وَ حَصَّنَهَا مِنَ الْأَوَدِ وَ الِاعْوِجَاجِ وَ مَنَعَهَا مِنَ التَّهَافُتِ وَ الِانْفِرَاجِ أَرْسَى أَوْتَادَهَا وَ ضَرَبَ أَسْدَادَهَا وَ اسْتَفَاضَ عُيُونَهَا وَ خَدَّ أَوْدِيَتَهَا فَلَمْ يَهِنْ مَا بَنَاهُ وَ لَا ضَعُفَ مَا قَوَّاهُ}}</ref>. زمین را از میان امواج آبها بیرون آورد و پس از نمناکی و تری، کنارههای آن را سخت و خشک قرار داد، آن را برای مخلوقاتش گهواره [[آرامش]] ساخت و چون بستری روی دریای ژرفِ آرامِ بیموج و ایستای بیجریان گستراند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۱: {{متن حدیث|فَسُبْحَانَ مَنْ أَمْسَكَهَا بَعْدَ مَوَجَانِ مِيَاهِهَا وَ أَجْمَدَهَا بَعْدَ رُطُوبَةِ أَكْنَافِهَا فَجَعَلَهَا لِخَلْقِهِ مِهَاداً وَ بَسَطَهَا لَهُمْ فِرَاشاً فَوْقَ بَحْرٍ لُجِّيٍّ رَاكِدٍ لَا يَجْرِي}}</ref>. [[خداوند]] زمین را بر امواج پر تلاطم آب و گستره دریاهای ژرف برنشاند؛ امواج کوهپیکری که در فراز و فرود میخروشیدند و به روی یکدیگر سیلی میزدند و توفنده امواجی که یکدیگر را وامیکوفتند و هر یک دیگری را از خود میراندند... آنگاه [[سرکشی]] و چموشی آب در اثر سنگینیِ زمین فروکش کرد و آن شدّت و [[هیجان]]، پس از استقرار کامل زمین در آن، آرام گرفت و سر فرود آورد که قامت بلند زمین در آن غلتیده و جاگیر گشته است. سپس امواج آن دریاها پس از [[خروش]] و [[گستاخی]]، سربهراه و [[تسلیم]] شدند، لگام [[ذلّت]] برزدند و [[فرمانبردار]] و [[اسیر]] شدند. | ||