آیه اقامه وجه: تفاوت میان نسخه‌ها

| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی

| عنوان مدخل  = آیه اقامه وجه

| پرسش مرتبط  = آیه اقامه وجه (پرسش)

}}

{{متن قرآن|قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ}}<ref>«بگو: پروردگارم به دادگری فرمان داده است و در هر نمازگاهی روی خود را (به سوی او) راست گردانید و او را در حالی که دین را برای وی ناب می‌سازید بخوانید؛ چنان که شما را در آغاز آفرید (به سوی او) باز می‌گردید» سوره اعراف، آیه ۲۹.</ref>.

صورت منطقی این برهان را به اشکال گوناگون می‌توان بیان کرد. برای نمونه به یک مورد آن اشاره می‌نماییم:

اولاً، در [[آیه]] مورد [[استدلال]]، [[خداوند]] برای استقرار بر [[قسط]]، امربه [[تطبیق]] برنامه‌های زندگی نظراً و عملاً با [[مسجد]] نموده است: {{متن قرآن|قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ}}.

به عبارت دیگر، امام اسوه انسان‌ها در همه زمان‌ها است.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۴۳۵.</ref>

با توجه به نتیجه به دست آمده می‌گوییم:

نتیجه آنکه: امام باید در همه دوران در میان مردم حضور عینی داشته باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۴۳۵.</ref>

عیناً همین شکل [[قیاس]] اقترانی را می‌توان برای [[اثبات]] علم و عصمت الهی امام تشکیل داد؛ به این ترتیب که بگوییم:

نتیجه آنکه: امام باید مؤیَّد و معصوم و در نتیجه، [[منصوص]] از طرف [[خداوند]] باشد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۴۳۵.</ref>

{{اصلی|شأن نزول آیه اقامه وجه}}

[[آیه اقامه وجه چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]

{{پایان مدخل وابسته}}