بانی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

«[[بانی]]» در لغت به معنای سازنده و بنیان‌گذار است و در [[فرهنگ]] آیین‌های [[شیعی]] اصطلاحاً به شخص یا اشخاص [[حقیقی]] یا حقوقی‌ای گفته می‌شود که یک یا چند نقش برگزارکننده، متولی، مؤسس و پشتیبان مالی یک [[هیئت]]، دسته یا مجلس [[عزاداری]] را عهده‌دار باشند.

طبق برخی [[روایات]] [[تاریخی]]، نخستین بانیان [[مجالس عزاداری]]، [[امامان شیعه]] بوده‌اند. این [[سنت]] در ادوار بعدی تا امروز توسط [[علما]] و [[روحانیان]] بزرگ استمرار یافته است. همچنین در اغلب مقاطعی که حکومت‌های شیعی [[قدرت]] داشته‌اند، شاهان، [[حکام]] و درباریان جزو بانیان مجالس مهم عزاداری بوده‌اند. این امر به ویژه در دوره قاجار و [[عهد]] ناصری رواج فراوانی داشته است. هزینه‌های بالای برگزاری مراسم عزاداری ایجاب می‌کند بانیان [[تمکن مالی]] لازم را داشته باشند؛ به همین جهت به طور سنتی بازاریان و تجار در زمره مهم‌ترین بانیان این [[مراسم]] بوده‌اند. علاوه بر اشخاص حقیقی، گاه اشخاص [[حقوقی]] نظیر [[سازمان‌های دولتی]]، اصناف، [[احزاب سیاسی]]، گروه‌های قومی، مذهبی، محلی و [[خانوادگی]] و در نمونه‌های متأخر تشکل‌های [[مدنی]] نیزبانی برگزاری عزاداری می‌شوند.