تبیع در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

* [[تبیع]]: [[خون‌خواهی]]<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۵، ص۲۱۹.</ref>، دادخواست، دنبال‌ کردن، [[نصیر]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۷۹.</ref>، طلب‌کار، کین‌خواه<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۸، ص۲۹.</ref>.  

* در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] [[اعراب]] [[جاهلیت]]، [[خونخواهی]] برای [[قبایل]] بسیار مهم و حیثیتی بوده و جنگ‌های بسیاری در این دوره بر سر خونخواهی‌های متقابل تا سر حد نابودی و اضمحلال دو طرف رخ داده است؛ تا اینکه پس از [[اسلام]] به [[امر الهی]]، این [[سنت]] بنیان کن برچیده شد: {{متن قرآن|فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا}}<ref>«پس نباید در کشتن (به قصاص) گزافکاری کند زیرا (از سوی شرع) یاری شده است» سوره اسراء، آیه ۳۳.</ref> و [[حکم]] منطقی [[قصاص]]، سیری [[عقلانی]] به [[خونخواهی]] در میان [[مسلمانان]] داد<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۶۰.</ref>.