توریه در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

توریه، بر وزن "توصیه" آن است که گوینده، مفهومی غیر از آنچه که شنونده، از ظاهر کلامش برداشت می‌کند، [[اراده]] کند و اغلب، در جایی است که الفاظ از نظر لغوی و عرفی قابلیت دو معنا را داشته باشد<ref>مکاسب، ج۲، ص۱۷.</ref>. از همین رو، با [[دروغ]] متفاوت است<ref>مکاسب، ج۲، ص۱۷؛ المکاسب المحرّمه، ج۲، ص۳۹.</ref>؛ به عنوان مثال: [[حضرت ابراهیم]] {{ع}} برای بیرون نرفتن از [[شهر]] و [[شکستن بت‌ها]]، تمارض و اظهار [[بیماری]] کرد که در واقع، منظور وی از [[بیماری]]، [[بیماری]] [[روحی]] بوده و [[شکستن بت‌ها]] را از [[بت]] بزرگ دانسته است<ref>الاحتجاج، ص۱۹۴؛ مکاسب، ج۲، ص۱۹؛ وسایل الشیعه، ج۸، ص۵۷۹، کتاب الحج، باب ۱۴۱ من ابواب احکام العشرة؛ الوافی، ج۳، ص۱۵۸.</ref>، و نیز "[[حجاج]]" - [[خلیفه عباسی]] - نظر "[[سعید بن جبیر]]" را دربارۀ خویش جویا شد. او گفت: "به عقیدۀ من تو [[عادل]] هستی"<ref>تفسیرنمونه، ج۱۹، ص۹۶-۹۵.</ref> (مرادش از [[عادل]]، عدول‌کننده از [[حق]] بود). گاهی از توریه، به "معاریض" تعبیر می‌گردد<ref>تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۹۶-۹۵.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۸.</ref>.