دوستی در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[الفت]] از نظر [[اخلاقی]] به حالتی گفته می‌شود که بین دو یا چند نفر به صورت توافق [[روحی]] و انس و پیوند خاص [[معنوی]] ظاهر شده و موجب آن می‌شود که آنان به یکدیگر خو گرفته و از [[کینه‌توزی]]، [[خصومت]] و [[اختلاف]] به دور باشند.

الفت و [[همزیستی]] و [[سازش]] اساس [[روابط]] اخلاقی [[جامعه مسلمین]] را تشکیل می‌دهد و این [[حقیقت]] را ما می‌توانیم از مجموعه [[دستورات اخلاقی]] اسلام که در زمینه‌های مختلف آمده است به دست آوریم<ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۱۵۷ و ۱۵۹.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴۲.</ref>

اسلام برای تقویت و بنیانگیری [[وحدت]] و همبستگی [[جامعه]] یک [[سلسله]] [[آداب]] اجتماعی مقرر داشته است که در سایه آن [[مهرورزی]] و [[برادری]] در [[روابط مسلمانان]] ریشه‌های عمیق‌تری یافته و مانع از بروز [[روح]] عوامل اختلاف و [[عداوت]] و در [[دل‌ها]] می‌شود. اسلام از این آداب و آثار [[انسانی]] آن، بیش از [[قانون]] و [[قدرت]] آن بهره‌برداری و کمک گرفته است؛ زیرا [[رفتار]] [[پاک]] و [[ادب]] [[نیکو]] و [[کردار]] خوب در محیط [[زندگی اجتماعی]] می‌تواند آن چنان [[اعتماد]]، [[اطمینان]]، بشّاشت، [[دوستی]]، [[محبت]] و [[خیرخواهی]] ایجاد کند که قانون [[قادر]] بر ایجاد آن نیست.

#{{متن قرآن|وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا}}<ref>«و با مردم سخن خوب بگویید» سوره بقره، آیه ۸۳.</ref>؛

#{{متن قرآن|وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيبًا}}<ref>«و چون به شما درودی گفته شد، با درودی بهتر از آن یا همانند آن پاسخ دهید؛ بی‌گمان خداوند حسابرس همه چیز است» سوره نساء، آیه ۸۶.</ref>؛

#{{متن قرآن|ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}}<ref>«نیکی با بدی برابر نیست؛ به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او دشمنی است چون دوستی مهربان می‌گردد» سوره فصلت، آیه ۳۴.</ref>؛

# [[اسلام]] به [[عفو]] و [[بخشش]] و [[خودنگهداری]] در موقع [[غضب]] [[دعوت]] می‌کند. {{متن قرآن|وَإِنْ تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و اگر درگذرید و ببخشایید و چشم بپوشید بی‌گمان خداوند (نیز) آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره تغابن، آیه ۱۴.</ref>؛

# [[همگرایی]] و [[همکاری]] [[سیاسی]] در [[روابط]] بین‌المللی در یک مقیاس جهانی خود فصلی از مهم‌ترین مسائل [[وحدت]] و [[همبستگی]] در اسلام به شمار می‌رود. بی‌شک مسئله [[همزیستی]] [[ملت‌ها]] و پیوند و [[ارتباط]] جامعه‌ها بر اساس [[صلح]] و [[سازش]] عادلانه در طول [[تاریخ]] [[بشر]] که صفحات آن را حوادث خونین [[جنگ‌ها]] و [[کشتارها]] و خونریزی‌های وحشتناک پر کرده است، از مهم‌ترین مسائل حیاتی و بزرگترین مشاکل [[زندگی]] بوده که اسلام با اهتمام هر چه بیشتر بدان پرداخته است<ref>المیزان، ج۵، ص۱۷۳.</ref>؛

== منابع ==