سادات: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

* ساداتی كه [[فرزندان]] [[امام علی|علی]] و [[فاطمه زهرا]] {{عم}}اند در كشورهای مختلف پراكنده‌اند و به میلیون‌ها نفر می‌رسند. سادات كشور [[مغرب]]، علوی‌اند و سلسلۀ ادریسیان كه آنجا به [[حكومت]] نیز رسیدند، از [[نسل]] [[ادریس]] بن [[عبد]] [[اللّه]] از [[نوادگان]] نفس زكیّه‌اند. خاندان‌های "العلوی" نیز در آنجا فراوانند. در اندونزی هم خاندان‌های بزرگی با عنوان "علویها" به سر می‌برند كه سیّدند و موقعیت خوبی در آن كشور دارند و از اعقاب [[علی بن جعفر]] عریضی‌اند و از حضرموت به آنجا [[هجرت]] كرده‌اند. سادات [[یمن]] از [[فرزندان]] [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{ع}} و اغلب [[زیدیه|زیدی]] مذهب‌اند. سادات [[عراق]] نیز كه خاندان‌های ریشه‌دار و بزرگند، بیشتر در شهرهای [[بغداد]]، [[نجف]]، كربلا، كاظمین، حلّه، [[بصره]] و [[سامرّا]] [[زندگی]] می‌كنند. شرفای مكه كه بیش از هزار سال در این شهرند از [[اولاد]] [[امام حسن|امام مجتبی]] {{ع}}اند. در [[مدینه]] و [[ینبع]] و جاهای دیگر [[عربستان]] هم خاندان‌های سادات فراوانند. در [[مصر]]، خاندان‌های نقیبان و [[مشایخ]] [[طریقت]] و طایفۀ جعافره از ساداتند و [[فاطمیان]] [[مصر]] خود را از [[فرزندان]] [[فاطمه زهرا|حضرت زهرا]] می‌دانند. در سودان نیز تیره‌هایی از سادات به سر می‌برند كه سلسلۀ "میرغنی" از آنان است. در افغانستان و آسیای میانه و تركیه نیز خاندان‌های سادات ([[شیعه]] یا [[سنّی]]) فراوانند. در شبه قارّۀ [[هند]] نیز خاندان‌های سیّد بسیارند كه میرحامد [[حسین]] (صاحب عبقات) از آنان است. [[سادات حسینی]] [[هند]] از [[نسل]] [[امام سجاد]] {{ع}}اند. سلسله‌های [[سادات رضوی]] و نقوی هم در [[هند]] و پاكستان فراوانند و در شهرهای مختلف پراكنده‌اند. در چین و یونان هم نشانه‌هایی از خاندان‌های سیّد دیده می‌شود. در [[ایران]] نیز میلیون‌ها سیّد وجود دارد و هیچ [[شهر]] و دهی نیست مگر آنكه شاخه‌ای از این درخت [[سیادت]] در آنجا سایه‌افكن است و فامیل‌های [[حسینی]]، طباطبایی، موسوی، [[علوی]]، [[رضوی]]، بطحایی، [[هاشمی]]، كاظمی، و خاندان‌هایی كه با پیشوند "[[میر]]" آغاز می‌شود، همچنین سادات اخوان، جزایری، امامی، برقعی و... اغلب از ساداتند. كلیّۀ سلسله‌های [[طریقت]] و تصوّف نیز در [[جهان]] تبار خود را به نحوی به [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} می‌رسانند. این [[نسل]] گسترده و بابركت، تحقق وعدۀ [[الهی]] در [[قرآن]] است كه: {{متن قرآن|إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ}}<ref>سوره کوثر آیه۱</ref> و به بركت این كوثر، تبار [[رسالت]] و [[نسل]] [[ولایت]] تداوم و گسترش یافته و شخصیت‌های بزرگی در طول قرن‌های متوالی، [[فرهنگ]] [[شیعه]] و [[معارف]] [[غدیر]] و [[اهل بیت]] را [[حفظ]] كرده‌اند<ref>ر. ك: «مشكوة»، شمارۀ ۴۳، تابستان ۱۳۷۳ مقالۀ عالمانه و مفصّل «جایگاه اهل بیت در جوامع اسلامی» از محمّد واعظزادۀ خراسانی</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۰۱.</ref>