سوره نبأ: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

[[پروردگار]] [[جهان]] سوره پیش (مرسلات) را با یاد رستاخیز و هشدار به انکارگران آن [[روز]] به پایان برد، اینک این سوره را با پرسشی تفکرانگیز در مورد رستاخیز آغاز می‌کند: {{متن قرآن|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه می‌پرسند؟» سوره نبأ، آیه ۱.</ref>. مشرکینی که منکر [[نبوت]] و [[معاد]] بودند درباره چه چیزی از یکدیگر می‌پرسند؛ پس از [[بعثت پیامبر]] و [[تلاوت آیات]] قرآن به وسیله آن [[حضرت]] بر شرکگرایان و [[دعوت]] [[جامعه]] به [[یکتاپرستی]] و [[ایمان]] به جهان پس از [[مرگ]]، سردمداران [[کفر]] و [[بیداد]] به شیوه [[انکار]] و [[تعجب]] به [[پرسش]] از یکدیگر پرداختند و این پرسش را در برابر یکدیگر نهادند که [[محمد]] {{صل}} چه می‌گوید؟ او از فرارسیدن کدامین روز و زنده شدن چه کسانی خبر می‌دهد؟ در برابر پرسش انکاری آنان بود که این [[آیات]] بر [[قلب پاک]] آن حضرت فرود آمد. در این مورد «زجاج» می‌گوید: پرسش آغاز سوره به منظور [[بزرگداشت]] موضوع است؛ درست بسان این سخن که فردی برای بزرگداشت «[[زید]]» می‌پرسد، کدامین زید؟ [[زید]] کیست؟ آنگاه به بیان [[پرسش‌ها]] و پاسخ‌های شرک‌گرایان می‌پردازد و می‌فرماید: {{متن قرآن|عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ}}<ref>«از آن خبر سترگ،» سوره نبأ، آیه ۲.</ref>. آنان از آن خبر بزرگ می‌پرسند و درباره آن [[گفتگو]] می‌کنند. البته در مورد این خبر بزرگ و منظور از آن، دیدگاه‌ها یکسان نیست. از دیدگاه برخی منظور از آن خبر بزرگ، [[قرآن]] یا همان [[کتاب خدا]] است<ref>الدر المنثور.</ref>؛ چراکه قرآن از [[یکتایی خدا]] و بی‌همتایی او از [[رسالت پیامبر]] از رواها و نارواها در [[زندگی]] از انگیزش و زندهشدن [[انسان‌ها]] در آستانه [[رستاخیز]] خبر می‌دهد، {{عربی|أي من رسالة الرسول وإتيانه بالكتاب المبين، وإخباره عن يوم الفصل}}<ref>نظم الدرر فی تناسب الآیات والسور.</ref>، اما از دیدگاه گروهی دیگر، منظور [[روز رستاخیز]] است که قرآن و [[پیامبر]] فرارسیدن آن [[روز]] را به [[مردم]] خبر می‌دهند. این دیدگاه را ادامه [[آیات]] همین [[سوره]] [[تأیید]] می‌کند،؛ چراکه می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا}}<ref>«بی‌گمان روز داوری وعده‌گاه (ما و شما) است،» سوره نبأ، آیه ۱۷.</ref>.

== [[فضیلت]] [[سوره]] ==

[[رسول خدا]] {{صل}} در [[فضیلت]] این [[سوره]] می‌فرمایند: هر کس [[سوره نبأ]] را قرائت نماید [[خداوند]] در [[روز قیامت]] از شراب خنک به وی بنوشاند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۳۷.</ref>. همچنین فرموده‌اند: سوره نبأ را یاد بگیرید. اگر می‌دانستید چه [[برکات]] و آثاری در آن نهفته است کارهایتان را تعطیل می‌‌کردید و آن را می‌آموختید و به وسیله آن به [[خدا]] [[تقرب]] می‌جستید و خداوند به واسطه آن [[گناهان]] شما را می‌آمرزد جز [[گناه]] شرک ورزیدن به او را<ref>مستدرک الوسائل، ج۴، ص۳۶۶.</ref>.

== مقاصد سوره ==

[[رسول خدا]] {{صل}} درباره مدت [[عذاب]] بدکاران در جهنم با توجه به [[آیه]] {{متن قرآن|لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا}}<ref>«روزگارانی دراز در آن درنگ خواهند داشت،» سوره نبأ، آیه ۲۳.</ref>، «در آن دوران‌های متمادی عذاب کشنده، فرمود: کسی که داخل [[آتش]] شود از آن خارج نمی‌شود، تا آنکه احقابی در آن بماند و «حقب» عبارت است از شصت و اندی سال و سال سیصد و شصت [[روز]] است و هر [[روز قیامت]] برابر هزار سال از سال‌هایی است که شما می‌شمارید، پس کسی این دلگرمی را نداشته باشد که به این زودی‌ها از آتش خارج شود<ref>مجمع البیان؛ المیزان؛ تفسیر القمی.</ref>.

== ساختار ==

== [[آیات نامدار]] و مشهور ==