نیایش پنجاهم: تفاوت میان نسخه‌ها

[[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[خوف]] از [[خدای تعالی]].

ای خداوند، در کتابی که نازل کرده‌ای و بندگانت را به آن [[بشارت]] داده‌ای، یافته‌ام که گفته‌ای: {{متن قرآن|قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ}}<ref>«بگو: ای بندگان من که با خویش گزافکاری کرده‌اید! از بخشایش خداوند ناامید نباشید که خداوند همه گناهان را می‌آمرزد؛ بی‌گمان اوست که آمرزنده بخشاینده است» سوره زمر، آیه ۵۳.</ref>، و تو خود دانی و بهتر از من دانی که چه گناهانی از من سر زده است و از آن‌همه [[گناهان]] که برای من در طومار تو [[ثبت]] شده، چه [[رسوایی]] عظیمی است مرا. و اگر به [[عفو]] تو که همه کس و همه چیز را در بر می‌گیرد امیدم نبود، از دست می‌رفتم اگر کسی را یارای آن بود که از پروردگارش بگریزد، من از هر کس دیگر سزاوارتر می‌بودم که از تو بگریزم. بارخدایا، تویی که در [[آسمان]] و [[زمین]] هیچ رازی بر تو پوشیده نیست و آن را در [[روز رستاخیز]] آشکار می‌کنی و در آن [[روز]] نه به جزادهنده‌ای نیازت هست و نه به حسابگری.