ولایتمداری: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ') |
||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
مدعیان ولایتمدار فراوانند، اما ولایتمداران [[واقعی]] کم و اندک میباشند. [[امام صادق]] {{ع}} با تبیین علائم هر یک، صفوف ولایتمداران اصلی را از غیر آن جدا فرموده است، آنجا که میفرماید: «[[شیعه]] سه گروه هستند: [[دوستدار]] عمیق [[اهل بیت]]. پس او از ماست. [گروهی که] به وسیلۀ ما [[زینت]] مییابند و ما [نیز] زینت هستیم برای کسی که به وسیله ما زینت یابد. [سوم، گروهی که] به وسیله ما از [[مردم]] میخورد [و ما را وسیله درآمد [[زندگی]] خود قرار میدهد] و کسی که به وسیله ما امرار معاش کند، [[فقیر]] میشود»<ref>{{متن حدیث|الشِّيعَةُ ثَلَاثٌ: مُحِبٌّ وَادٌّ فَهُوَ مِنَّا وَ مُتَزَيِّنٌ بِنَا وَ نَحْنُ زَيْنٌ لِمَنْ تَزَيَّنَ بِنَا وَ مُسْتَأْكِلٌ بِنَا النَّاسَ وَ مَنِ اسْتَأْكَلَ بِنَا افْتَقَرَ}}؛ ابن بابویه قمی، محمد بن علی، خصال، ترجمه محمدباقر کمرهای، ص٣٠١.</ref>. | مدعیان ولایتمدار فراوانند، اما ولایتمداران [[واقعی]] کم و اندک میباشند. [[امام صادق]] {{ع}} با تبیین علائم هر یک، صفوف ولایتمداران اصلی را از غیر آن جدا فرموده است، آنجا که میفرماید: «[[شیعه]] سه گروه هستند: [[دوستدار]] عمیق [[اهل بیت]]. پس او از ماست. [گروهی که] به وسیلۀ ما [[زینت]] مییابند و ما [نیز] زینت هستیم برای کسی که به وسیله ما زینت یابد. [سوم، گروهی که] به وسیله ما از [[مردم]] میخورد [و ما را وسیله درآمد [[زندگی]] خود قرار میدهد] و کسی که به وسیله ما امرار معاش کند، [[فقیر]] میشود»<ref>{{متن حدیث|الشِّيعَةُ ثَلَاثٌ: مُحِبٌّ وَادٌّ فَهُوَ مِنَّا وَ مُتَزَيِّنٌ بِنَا وَ نَحْنُ زَيْنٌ لِمَنْ تَزَيَّنَ بِنَا وَ مُسْتَأْكِلٌ بِنَا النَّاسَ وَ مَنِ اسْتَأْكَلَ بِنَا افْتَقَرَ}}؛ ابن بابویه قمی، محمد بن علی، خصال، ترجمه محمدباقر کمرهای، ص٣٠١.</ref>. | ||
[[شیعه واقعی]] سراپا [[تسلیم]] [[فرمان امام]] خویش میباشد و هرگز اهل بیت را رها نخواهد کرد، چنان که آن [[حضرت]] در جای دیگر فرمود: «[[دروغ]] پنداشته آن کس که خود را شیعه ما میداند، ولی به ریسمان ([[سرپرستی]] و ولایت) غیر ما (اهل بیت) چنگ میزند»<ref>{{متن حدیث|كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مِنْ شِيعَتِنَا- وَ هُوَ مُتَمَسِّكٌ بِعُرْوَةِ غَيْرِنَا}}؛ ابن بابویه قمی، محمد بن علی، صفات الشیعه و فضائل الشیعه، ترجمه علیاکبر میرزایی، ص۴۵.</ref>؛ چراکه [[رستگاری]] و [[سعادت ابدی]] جز در سایه پذیرش [[امامت امامان معصوم]] {{ع}} میسر نیست. | [[شیعه واقعی]] سراپا [[تسلیم]] [[فرمان امام]] خویش میباشد و هرگز اهل بیت را رها نخواهد کرد، چنان که آن [[حضرت]] در جای دیگر فرمود: «[[دروغ]] پنداشته آن کس که خود را شیعه ما میداند، ولی به ریسمان ([[سرپرستی]] و ولایت) غیر ما (اهل بیت) چنگ میزند»<ref>{{متن حدیث|كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مِنْ شِيعَتِنَا- وَ هُوَ مُتَمَسِّكٌ بِعُرْوَةِ غَيْرِنَا}}؛ ابن بابویه قمی، محمد بن علی، صفات الشیعه و فضائل الشیعه، ترجمه علیاکبر میرزایی، ص۴۵.</ref>؛ چراکه [[رستگاری]] و [[سعادت ابدی]] جز در سایه پذیرش [[امامت امامان معصوم]] {{ع}} میسر نیست. | ||
امام صادق {{ع}} در [[روایت]] دیگری میفرماید: «شیعه ما نیست کسی که به زبان بگوید شیعه هستم، ولی در عمل با ما [[مخالفت]] کند و آثار ما را زیر پا گذارد، | امام صادق {{ع}} در [[روایت]] دیگری میفرماید: «شیعه ما نیست کسی که به زبان بگوید شیعه هستم، ولی در عمل با ما [[مخالفت]] کند و آثار ما را زیر پا گذارد، لکن شیعه کسی است که با زبان و [[دل]] با ما موافق باشد و آثار ما را [[پیروی]] کند و مانند ما [[رفتار]] نماید. چنین کسانی [[شیعه واقعی]] ما هستند»<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج١١، ص١٩۶.</ref>. طبق این [[روایات]] ولایتمداران اصیل کسانی هستند که در [[قول و فعل]]، در بیان و [[رفتار]] و نیز در زبان و در دل، [[ولایتپذیر]] هستند و همواره [[اطاعت]] از ایشان را [[وظیفه]] خود میدانند.<ref>[[اسماعیل خارستانی|خارستانی]]، [[فاطمه سیفی|سیفی]]، [[جایگاه ولایتپذیری و ولایتمداری در اسلام و عوامل مؤثر بر تحکیم آن مبتنی بر قرآن کریم و روایات معصومین (مقاله)|جایگاه ولایتپذیری و ولایتمداری در اسلام و عوامل مؤثر بر تحکیم آن مبتنی بر قرآن کریم و روایات معصومین]].</ref> | ||
== مؤلفههای ولایتمداری == | == مؤلفههای ولایتمداری == | ||