دجال: تفاوت میان نسخه‌ها

* در میان دو چشم وی نوشته شده که او [[کافر]] است و هر کس که از عمل [[دجال]] بیزار باشد، آن را می‌خواند <ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۱، ح۲۲۴۲.</ref>. سرعتش چون سرعت [[باران]] در هوای توفانی است. به سوی قومی می‌آید و آنها را به خود [[دعوت]] می‌کند که آنها او را [[تکذیب]] می‌کنند. [[دجال]] باز می‌گردد و [[اموال]] آن [[قوم]] از میان می‌رود و صبح می‌کنند، در حالی که هیچ [[مالی]] ندارند. پس دوباره به سوی آن [[قوم]] می‌آید. آن [[قوم]] او را [[تصدیق]] می‌کنند و به او می‌پیوندند. به [[آسمان]] [[امر]] می‌کند [[باران]] بباراند و به [[زمین]] امر می‌کند گیاه برویاند، به امرش، خرابه، گنج‌های پنهان خود را ظاهر می‌کند...<ref>سنن ترمذی، ج۴، ص۱۰۴، ح۲۲۴۷.</ref>.

* در اینجا باید به دو نکته توجه کنیم:

# اصل داستان [[خروج دجال]] در [[آخرالزمان]] را نمی‌توان [[انکار]] کرد، ولی باید توجه داشت که آیا [[دجال]]، فرد مشخصی است که در [[آخرالزمان]] برای [[گمراهی]] [[مردم]] [[خروج]] می‌کند یا این سخنان کنایه از نوعی [[فرهنگ]] و [[ایدئولوژی]] است که سبب [[انحراف]] [[مردم]] از [[دین]] و [[گرایش]] آنان به [[فساد]] و [[تباهی]] می‌شود.

* صفت‌ها و نشانه‌هایی که برای [[دجال]] آمده، به تعبیرهای نمادین و کنایه‌ای بی‌شباهت نیست که صفت‌هایی از [[نظام فرهنگی]]، [[روحی]] و [[اقتصادی]] ضد [[انسانی]] و [[اسلامی]] حکایت می‌کند که در [[آخرالزمان]] [[حاکم]] می‌شود. برخی [[اندیشمندان اسلامی]] نظریه دوم را [[باور]] دارند<ref>نک: تاریخ الغیبة الکبری، ص۵۱۱–۵۱۷؛ سید محمد صدر، تاریخ ما بعد الظهور، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۱۲ ه. ق، ص۱۳۹ به بعد؛ آخرین امید، ص۳۲۶.</ref><ref>[[مهدی لطفی|لطفی، مهدی]]، [[پیامبر و امام مهدی (کتاب)| پیامبر و امام مهدی]]، ص۴۴- ۴۶.</ref>.