ربوه: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'جست و جوی' به 'جستجوی'
(صفحهای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ربوه | عنوان مدخل = ربوه | مداخل مرتبط = ربوه در قرآن - ربوه در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای ربوه، در سوره مبارکه مؤمنون== {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
جز (جایگزینی متن - 'جست و جوی' به 'جستجوی') |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
==معنی لغوی ربوه== | ==معنی لغوی ربوه== | ||
برخی از نویسندگان، واژه ربوه را چنین معنی نمودهاند: «ربوه، به معنی تپه و بلندی است و در [[مجمع البیان]] و [[اقرب]] آمده: ربوه، به ضم و فتح و کسر اول، و رابیه به معنی [[زمین]] بلند است، نحو: {{متن قرآن|كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ}}<ref>«و داستان (بخشش) کسانی که داراییهای خود را در | برخی از نویسندگان، واژه ربوه را چنین معنی نمودهاند: «ربوه، به معنی تپه و بلندی است و در [[مجمع البیان]] و [[اقرب]] آمده: ربوه، به ضم و فتح و کسر اول، و رابیه به معنی [[زمین]] بلند است، نحو: {{متن قرآن|كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ}}<ref>«و داستان (بخشش) کسانی که داراییهای خود را در جستجوی خشنودی خداوند و برای استواری (نیّت خالصانه) خودشان میبخشند، همچون باغساری بر پشتهوارهای است که بارانی تند- و اگر نه بارانی تند، بارانی نرمریز- بدان برسد و میوههایش را دوچندان کند و خداوند به آن» سوره بقره، آیه ۲۶۵.</ref>.<ref>سید علی اکبر قرشی، مؤلف قاموس قرآن</ref>. | ||
با توجه به معنی واژه ربوه و ترجمه ذیل آیه؛ [[خداوند]] [[عیسی]] و مادرش را، در سرزمین مرتفعی جای داده که دارای [[صفا]] و آب گوارا در آن جاری بوده است. | با توجه به معنی واژه ربوه و ترجمه ذیل آیه؛ [[خداوند]] [[عیسی]] و مادرش را، در سرزمین مرتفعی جای داده که دارای [[صفا]] و آب گوارا در آن جاری بوده است. | ||
اکنون پرسشی را که باید در این [[پژوهش]] پاسخ بدهیم، این است، که آن مکان - ربوه - کجاست؟<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۱.</ref> | اکنون پرسشی را که باید در این [[پژوهش]] پاسخ بدهیم، این است، که آن مکان - ربوه - کجاست؟<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۱.</ref> | ||
==ربوه کجا است؟== | ==ربوه کجا است؟== | ||
برخی از | برخی از دانشمندان، در [[تفسیر نمونه]] مینویسند: «... به هر حال این جمله اشاره سر بستهای، به محل [[امن]] و [[امان]] و پر برکتی، که خا۔ اوفا، در [[اختیار]] این [[مادر]] و فرزند قرار داد، تا از [[شر]] [[دشمنان]] در امان باشند و با [[آسودگی خاطر]]، به [[وظایف]] خویش بپردازند؛ اما این که این محل، کدام نقطه بوده است: در میان [[مفسران]] [[گفتگو]] بسیار است. | ||
بعضی آن را [[ناصره]] از شهرهای [[شامات]] - زادگاه [[حضرت مسیح]]- میدانند؛ چراکه به هنگام تولدش، گروهی از [[دشمنان]]، که خبر [[تولد]] او و [[آینده]] وی را اجمالاً دریافته بودند؛ در صدد نابودیش درآمدند؛ اما [[خدا]] او را در آن محل [[امن]] و [[امان]] و پرنعمتی [[حفظ]] کرد. | بعضی آن را [[ناصره]] از شهرهای [[شامات]] - زادگاه [[حضرت مسیح]]- میدانند؛ چراکه به هنگام تولدش، گروهی از [[دشمنان]]، که خبر [[تولد]] او و [[آینده]] وی را اجمالاً دریافته بودند؛ در صدد نابودیش درآمدند؛ اما [[خدا]] او را در آن محل [[امن]] و [[امان]] و پرنعمتی [[حفظ]] کرد. | ||
بعضی دیگر آن را اشاره به [[سرزمین مصر]] میدانند،؛ چراکه [[حضرت عیسی]] و مادرش [[مریم]] مدتی از [[عمر]] خود را برای [[نجات]] از چنگال دشمنان به سرزمین مصر [[پناه]] بردند. | بعضی دیگر آن را اشاره به [[سرزمین مصر]] میدانند،؛ چراکه [[حضرت عیسی]] و مادرش [[مریم]] مدتی از [[عمر]] خود را برای [[نجات]] از چنگال دشمنان به سرزمین مصر [[پناه]] بردند. | ||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
این احتمال نیز وجود دارد؛ که جمله فوق، اشاره به محل [[تولد عیسی]]{{ع}}، در بیابان بیت المقدس باشد، جایی که [[خداوند]] آن را محل امنی، برای این [[مادر]] و فرزند قرار داد و آب گوارا در آن جاری ساخت و از درخت خشکیده خرما، به او روزی [[مرحمت]] کرد»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۲۵۲.</ref>. | این احتمال نیز وجود دارد؛ که جمله فوق، اشاره به محل [[تولد عیسی]]{{ع}}، در بیابان بیت المقدس باشد، جایی که [[خداوند]] آن را محل امنی، برای این [[مادر]] و فرزند قرار داد و آب گوارا در آن جاری ساخت و از درخت خشکیده خرما، به او روزی [[مرحمت]] کرد»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۲۵۲.</ref>. | ||
برخی از | برخی از دانشمندان، زیر عنوان: «یک بحث روایتی، به نقل از [[تفسیر قمی]]، در [[روایت]] [[ابی الجارود]] از [[امام باقر]]{{ع}}، ذیل جمله {{متن قرآن|إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ}} گفته، که فرمود: مقصود از {{متن قرآن|رَبْوَةٍ}}، [[شهر]] [[حیره]] و مقصود از {{متن قرآن|ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ}} [[شهر کوفه]] است و در مجمع، ذیل همان [[آیه]]... نقل میکند، که گفته شده: حیره، [[کوفه]] و پیرامون آن است و مقصود از قرار [[مسجد کوفه]] و از معین، [[آب فرات]] است و گوینده مطلب را به امام باقر و صادق{{عم}} نسبت داده. | ||
اما [[علامه]]، (مؤلف) نظر خود را از در منثور، هم از [[ابن عساکر]] از [[ابی امامه]] از [[رسول خدا]]{{صل}} روایت آورده که فرمود: «[[ربوه]]، رمله است و [[روایات]] همه سهمی از [[ضعف]] دارند»<ref>ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۲۹، پاورقی.</ref>. | اما [[علامه]]، (مؤلف) نظر خود را از در منثور، هم از [[ابن عساکر]] از [[ابی امامه]] از [[رسول خدا]]{{صل}} روایت آورده که فرمود: «[[ربوه]]، رمله است و [[روایات]] همه سهمی از [[ضعف]] دارند»<ref>ترجمه قرآن مجید، ج۳، ص۲۹، پاورقی.</ref>. | ||