سد: تفاوت میان نسخه‌ها

#{{متن قرآن|قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا}}<ref>«گفتند: ای ذو القرنین! در این سرزمین، یأجوج و مأجوج تبهکاری می‌ورزند، آیا می‌خواهی برای تو هزینه‌ای بنهیم تا میان ما و آنان سدّی بسازی؟» سوره کهف، آیه ۹۴.</ref>.

در [[آیات]] فوق، سد و سدین، دو واژه هستند؛ که دلالت بر مکان‌هایی دارند؛ که [[قرآن]] به [[اجمال]]، به آنها اشاره فرموده است؛ زیرا [[هدف]] قرآن، بیان زمان‌ها و مکان‌ها و یا توضیح [[جغرافیا]] و [[تاریخ]] اماکن نیست، بلکه هدف از ذکر حوادث، جنبه [[تربیتی]] و [[عبرت‌آموزی]] است؛ اما به هر صورت، آشنایی با [[زمان]] و مکان حوادث؛ می‌تواند به بهره‌وری بیشتر خوانندگان ختم شود.

از این رو، تا آنجا که مقدور است، به کمک [[اسناد]] و مدارک قابل [[اطمینان]]، به توضیح مکان‌های مندرج در آیات فوق، می‌پردازیم.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۱۲.</ref>

==سدین چیست و در کجا است؟==

برای [[شناخت]] سدین، لازم است ابتدا بدانیم آن کسی که به راه خود ادامه داد تا به محل سد رسید؛ کیست؟

در آیات پیش از [[آیه]] مورد [[پژوهش]]، مؤلف محترم [[تفسیر نمونه]]، آن شخص را به نام [[ذوالقرنین]] معرفی نموده است و با توجه به [[صحت]] گفتار وی، بحث را ادامه می‌دهیم.

مؤلف [[قصص قرآن]]، زیر عنوان [[لشکرکشی]] سوم کورش و سد [[یأجوج و مأجوج]] می‌نویسد: «کورش [[هجوم]] دیگری، به طرف بلاد کوهستانی برده، که [[قوم]] [[یأجوج و مأجوج]] بر آنجا [[غارت]] می‌برده‌اند و در آنجا سد بنا کرده.

[[قرآن]]، این خبر را چنین بیان می‌کند: {{متن قرآن|حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ}}<ref>«تا چون میان دو سدّ رسید در برابر آن دو (سدّ) گروهی را دید که (هیچ) زبانی را درست درنمی‌یافتند» سوره کهف، آیه ۹۳.</ref> آنجا قومی را یافت، که کوهستانی و [[وحشی]] و فاقد [[عقل]] و [[فهم]] و [[مدنیت]] بودند. و می‌افزاید، مقصود از دو سد، در این [[آیه]] تنگه‌ای در کوههای قفقاز است و در سمت راست قفقاز، دریای خزر قرار دارد، که راه قسمت شرقی آن را مسدود می‌سازد و در سمت چپ دریای سیاه واقع است، که قسمت [[غربی]] آن راه را مسدود می‌کند و در میان دو دریا سلسله کوه‌های بلندی است که به صورت دیواری طبیعی در آمده و با این ترتیب جز تنگه میان آن کوه‌ها، راهی برای مهاجمین شمال باقی نگذاشته است... اما آن قوم، که [[ذوالقرنین]] ایشان را در آن ناحیه دید؛ که فاقد عقل و مدنیت بودند؛ ممکن است همان قوم باشند؛ که در [[تاریخ]] یونان کولشی یاد شده‌اند و در [[کتیبه]] داریوش به نام کولشا خوانده شده‌اند و ایشان همان قومند؛ که از [[هجوم]] [[یاجوج و ماجوج]]، به ذوالقرنین [[شکایت]] بردند.»..<ref>صدرالدین، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۶۹.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۱۳.</ref>

==نتیجه تحقیق==

== منابع ==