ردم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۶٬۸۲۲ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۲
جز (جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث')
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱۲: خط ۱۲:


==ردم یعنی چه؟==
==ردم یعنی چه؟==
برخی از دانشمندان، در مورد معنی این واژه، می‌نویسند: «ردم بر وزن - [[مرد]]-، در اصل به معنی پر کردن شکاف، به وسیله سنگ است، ولی بعداً به معنی وسیع‌تری که شامل هر گونه سد و حتی وصله کردن [[لباس]] می‌شود؛ گفته شده است.
برخی از دانشمندان، در مورد معنی این واژه، می‌نویسند: «ردم بر وزن - [[مرد]]- در اصل به معنی پر کردن شکاف، به وسیله سنگ است، ولی بعداً به معنی وسیع‌تری که شامل هر گونه سد و حتی وصله کردن [[لباس]] می‌شود؛ گفته شده است.
جمعی از [[مفسرین]]، معتقدند که ردم به سد محکم و نیرومند گفته می‌شود... باید توجه داشت، که سد بر وزن قد و سُد بر وزن خُود به یک معنی است و آن حائلی است؛ که میان دو چیز ایجاد می‌کنند؛ ولی به گفته راغب؛ در مفردات بعضی میان این دو فرق گذاشته‌اند؛ اولی را مصنوع [[انسان]] و دومی را حائل‌های طبیعی دانسته‌اند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۵۳۴.</ref>.
جمعی از [[مفسرین]]، معتقدند که ردم به سد محکم و نیرومند گفته می‌شود... باید توجه داشت، که سد بر وزن قد و سُد بر وزن خُود به یک معنی است و آن حائلی است؛ که میان دو چیز ایجاد می‌کنند؛ ولی به گفته راغب؛ در مفردات بعضی میان این دو فرق گذاشته‌اند؛ اولی را مصنوع [[انسان]] و دومی را حائل‌های طبیعی دانسته‌اند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۵۳۴.</ref>.


خط ۱۹: خط ۱۹:


==ذوالقرنین کیست؟==
==ذوالقرنین کیست؟==
{{اصلی|ذوالقرنین}}
برخی از نویسندگان در این مورد بیان می‌دارند که: «ذوالقرنین، همان کورش کبیر، [[پادشاه]] هخامنشی است»<ref>ابوکلام آزاد، ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۵۴۳.</ref>. و او بوده است، که: «همان طور، که [[قرآن کریم]] فرموده، کورش نیز سفری به سوی [[مغرب]] کرده و حتی بر لیدیا و پیرامون آن مستولی شد، بار دیگر به سوی مشرقی [[سفر]] کرد... و در آنجا مردمی دید [[صحرانشین]] و [[وحشی]]، که در بیابان‌ها [[زندگی]] می‌کردند و نیز همین [[کوروش]] [[سدی]] بنا کرد، به طوری که شواهد نشان می‌دهد؛ ساد بنا شده در تنگه داریال میانه کوه‌های قفقاز و نزدیکی‌های [[شهر]] تفلیس است»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۶، ص۳۰۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۵.</ref>
برخی از نویسندگان در این مورد بیان می‌دارند که: «ذوالقرنین، همان کورش کبیر، [[پادشاه]] هخامنشی است»<ref>ابوکلام آزاد، ناصر، مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۵۴۳.</ref>. و او بوده است، که: «همان طور، که [[قرآن کریم]] فرموده، کورش نیز سفری به سوی [[مغرب]] کرده و حتی بر لیدیا و پیرامون آن مستولی شد، بار دیگر به سوی مشرقی [[سفر]] کرد... و در آنجا مردمی دید [[صحرانشین]] و [[وحشی]]، که در بیابان‌ها [[زندگی]] می‌کردند و نیز همین [[کوروش]] [[سدی]] بنا کرد، به طوری که شواهد نشان می‌دهد؛ ساد بنا شده در تنگه داریال میانه کوه‌های قفقاز و نزدیکی‌های [[شهر]] تفلیس است»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۶، ص۳۰۵.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۵.</ref>


خط ۳۱: خط ۳۲:
به هر حال، [[یاجوج و مأجوج]] مردمی را مورد [[غارت]] و [[قتل]] قرار می‌دادند، که در [[سرزمین]] اطراف دریای خزر و دریای سیاه سکونت داشتند و برخی از پژوهشگران می‌نویسند مکان سدی که کورش بنا نهاده: «در سرزمین میان دریای خزر و دریای سیاه، سلسله کوههای قفقاز، به صورت دیواری طبیعی وجود دارد و این [[دیوار]] کوهستانی راه‌های میان شمال و جنوب را مسدود ساخته است؛ مگر یک راه را، که باز گذاشته و آن یک راه، همان تنگه‌ای است که، در میان سلسله کوه‌ها واقع است و شمال و جنوب را به هم متصل می‌سازد و این تنگه، در عصر حاضر تنگه داریال نامیده می‌شود و در اطلس‌های موجود، میان ولادی کیوکز vladdikoukas= و تفلیس نشان داده می‌شود؛ در همانجا که تاکنون [[دیوار]] آهنین باستانی موجود است و [[شک]] نیست که این دیوار همان [[سدی]] است، که کورش بنا نهاده است؛ زیرا اوصافی که [[قرآن]] درباره سد [[ذوالقرنین]] بیان کرده؛ کاملاً بر کورش منطبق است... یکی از مدارک مهم در [[اثبات]] این موضوع؛ نوشته‌های ارمنی است؛ زیرا این نوشته‌ها از نظر نزدیکی [[ارمنستان]]، در آثار باستانی ارمنی، این دیوار بهاگ گورایی نامیده شده و معنی این کلمه تنگه کورش یا معبر کورش است و این سند نشان می‌دهد، که [[بانی]] این سد کورش بوده است.
به هر حال، [[یاجوج و مأجوج]] مردمی را مورد [[غارت]] و [[قتل]] قرار می‌دادند، که در [[سرزمین]] اطراف دریای خزر و دریای سیاه سکونت داشتند و برخی از پژوهشگران می‌نویسند مکان سدی که کورش بنا نهاده: «در سرزمین میان دریای خزر و دریای سیاه، سلسله کوههای قفقاز، به صورت دیواری طبیعی وجود دارد و این [[دیوار]] کوهستانی راه‌های میان شمال و جنوب را مسدود ساخته است؛ مگر یک راه را، که باز گذاشته و آن یک راه، همان تنگه‌ای است که، در میان سلسله کوه‌ها واقع است و شمال و جنوب را به هم متصل می‌سازد و این تنگه، در عصر حاضر تنگه داریال نامیده می‌شود و در اطلس‌های موجود، میان ولادی کیوکز vladdikoukas= و تفلیس نشان داده می‌شود؛ در همانجا که تاکنون [[دیوار]] آهنین باستانی موجود است و [[شک]] نیست که این دیوار همان [[سدی]] است، که کورش بنا نهاده است؛ زیرا اوصافی که [[قرآن]] درباره سد [[ذوالقرنین]] بیان کرده؛ کاملاً بر کورش منطبق است... یکی از مدارک مهم در [[اثبات]] این موضوع؛ نوشته‌های ارمنی است؛ زیرا این نوشته‌ها از نظر نزدیکی [[ارمنستان]]، در آثار باستانی ارمنی، این دیوار بهاگ گورایی نامیده شده و معنی این کلمه تنگه کورش یا معبر کورش است و این سند نشان می‌دهد، که [[بانی]] این سد کورش بوده است.
علاوه بر این، [[گواه]] دیگری نیز وجود دارد؛ که از جهت [[ارزش]] و اهمیت پای کمی از سند مزبور ندارد و آن [[گواهی]] زبان [[مردم]] گرجستان، یعنی قفقاز است؛ زیرا این تنگه در زبان گرجی از [[روزگار]] قدیم در آهنین نامیده می‌شده و [[ترک‌ها]] آن را در زبان خود، دامرگپو ترجمه کرده‌اند»<ref>صدر، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۷.</ref>
علاوه بر این، [[گواه]] دیگری نیز وجود دارد؛ که از جهت [[ارزش]] و اهمیت پای کمی از سند مزبور ندارد و آن [[گواهی]] زبان [[مردم]] گرجستان، یعنی قفقاز است؛ زیرا این تنگه در زبان گرجی از [[روزگار]] قدیم در آهنین نامیده می‌شده و [[ترک‌ها]] آن را در زبان خود، دامرگپو ترجمه کرده‌اند»<ref>صدر، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۷.</ref>
==[[ردم]]==
{{متن قرآن|قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا}}<ref>«گفت: آنچه پروردگارم در آن مرا توانمند کرده بهتر است، بنابراین مرا با نیرویی (انسانی) یاری دهید تا میان شما و آنان دیواری بنا نهم» سوره کهف، آیه ۹۵.</ref>.
لغت شناسان درباره واژه «ردم» چند نظر دارند: برخی آن را «[[سد]] بزرگ» معنا می‌کنند<ref>ر.ک: المنجد، ص۵۶۷.</ref>. دیگران «بستن سوراخ و منفذ با سنگ» را ردم معنا می‌کنند<ref>مفردات، ج۲، ص۶۵.</ref>. جمعی هم می‌گویند ردم به معنای سد است و بعضی گفته‌اند به معنای سد [[قوی]] است<ref>تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۶۱۷؛ لغت‌شناسی، ص۴۲۵.</ref>.
در کنار عبارت «ردم» عبارت «[[سدّ]]» و «سُد» حامل بار معنایی مشترکی هستند ولی ردم یک چیز اضافه‌ای را در بر دارد که برخی از دانشمندان و بزرگان هم به آن اشاره کرده است یعنی به دیواره‌ای می‌توان «درم» خطاب کرد که قوی و محکم باشد.<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان.</ref>.
ضمایر «کم» و «هم» در [[آیه]] فوق به دو آیه قبلی باز می‌گردد یعنی در آیه ۹۳ «[[قوم]]» به کار رفته و در آیه ۹۴ «[[یأجوج و مأجوج]]» ضمیر «کم» به آن قوم و [[طایفه]] و ضمیر «هم» به یأجوج و مأجوج اختصاص دارد. خلاصه اینکه وقتی [[ذی القرنین]] به میان دو [[کوه]] رسید با طایفه‌ای رو به رو شد که ساده بودند و عقب ماندگی داشتند و از تعرض یأجوج و مأجوج در [[امان]] نبودند.==مقدمه==
<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۹۹.</ref>
===سدسازی ذی القرنین===
«[[ذو القرنین]] برای دفع ایشان فرمود تا میان دو کوه را که گذرگاه آن قوم بودند سد بستند و قطعه‌های آهن و مس بر روی یکدیگر چیدند و با کوره‌ها [[آتش]] بر آن دمیدند تا همه آنها به یکدیگر لحیم و پیوسته شد و قوم یأجوج و مأجوج دیگر نتوانستند از آن سوی سد به این سوی سد بیایند<ref>روضة الصفا، ج۱، ص۲۷.</ref>. برخی نویسندگان در این خصوص نوشته‌اند: گویند درازی این سد سه فرسنگ است پهنای آن یک فرسنگ و به گفته دیگر آخرین پهنای آن یک فرسنگ است و درازی آن نیز یک فرسنگ<ref>ر.ک: ابواسحق بن منصور بن خلف نیشابوری، قصص الانبیاء.</ref>.==مقدمه==
<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۰۰.</ref>
===مختصری درباره [[یأجوج و مأجوج]]===
«همان [[اقوام]] [[بدوی]] بودند که آنها را «تاتار» نامیده‌اند. در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد یک دسته از آنان در سواحل دریای سیاه پراکنده شد، هنگام پایین آمدن از دامنه کوه‌های قفقاز آسیای [[غربی]] را مورد [[هجوم]] قرار می‌دادند. این نقطه آن [[روز]] مغولستان نامیده می‌شد. [[ذوالقرنین]] برای جلوگیری از تاخت و تاز آنها میان [[کوه]] سدی ساخت».<ref>لغت‌شناسی، ص۱۰۸۴.</ref> «گرچه این دو واژه، [[عبری]] به نظر می‌رسند، اما عبری نیستند زیرا در زبان [[یونانی]] «گاگ»» Gog و «ماگاگ»» Magag گفته می‌شود و در [[ترجمه]] سبغینی [[تورات]] نیز به همین شکل وارد شده و در اروپا با نام «سیت»» Seyth یا «اسکیت» شناخته شده‌اند. از اقوام [[وحشی]] بیابان بوده‌اند که در شمال غربی دریای مازندران می‌زیسته و مردمی [[بی‌باک]] بوده‌اند، که از راه داغستان و «آلان» (اران = [[جمهوری]] [[آذربایجان]] کنونی) و گاه از شمال [[خراسان]] می‌تاخته و اگر مانعی در راه خود نمی‌دیده‌اند تا [[ارمنستان]] و [[شام]] و آسیای کوچک می‌رفته و [[چپاول]] می‌کرده‌اند»<ref>عزیزالله کاسب، تاریخ انبیاء، ص۶۶۱.</ref>.==مقدمه==
<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۰۱.</ref>
===محل [[ردم]]===
نویسنده [[قصص]] یا داستان‌های شگفت انگیز [[قرآن]] نوشته است: [[دیوار]] چین در محل خود و [[سد]] باب الابواب در تنگه [[خیبر]] ممکن است محل سد بوده باشد ولی خط ماژینور خط زیکفرید در عصر ما استحکاماتی بودند آهنین و چنان از میان رفتند و برچیده شدند که گوئی نبودند اگر کسی جای آنها را نداند [[تکذیب]] از اصل آنها هم نباید بکند<ref>علی قاضی زاهدی، قصص یا داستان‌های شگفت انگیز قرآن، ص۹۹.</ref>.
به نظر نگارنده این سطور؛ سدی که ذوالقرنین برای جلو‌گیری [[قوم]] [[یاجوج و ماجوج]] ساخته است باید در منطقه‌ای میان «[[غرب]] دریای [[خزر]] تا دریای سیاه و در میان کوه‌های قفقاز» باشد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۰۲.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش