ازد: تفاوت میان نسخه‌ها

ازدی‌ها در فتوحات شام به ویژه [[جنگ یرموک]] (۱۳ [[هجری]]) حضوری گسترده داشتند<ref>ابن‌عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲، ص۱۴۸.</ref>. حضور [[فرماندهان]] بزرگی همچون [[سفیان بن عوف غامدی]] به عنوان [[فرمانده]] نبردهای تابستانه در ایام [[خلافت عثمان]]<ref>یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۱۶۹.</ref> و نیز [[فتح]] طرابلس به دست [[سفیان بن حبیب ازدی]] در ایام [[حکومت معاویه]]<ref>ابن اعثم، الفتوح، ترجمه مستوفی هروی، ص۲۰۴-۲۰۵.</ref> از دیگر مواردی است که حضور ازدیان در صحنه‌های گوناگون فتوحات نشان می‌دهد<ref>خامسی پور، لیلا؛ قبیله ازد و نقش آن در تاریخ اسلام و ایران، ص۷۲-۷۳.</ref>؛ ضمن اینکه از مشارکت ازدیان در فتوحات [[مصر]] نیز نباید [[غافل]] شد<ref>ابن عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۱۱۷ و ۱۱۹؛ عبدالحلیم، الاباضیه فی مصر و المغرب، ص۳۹-۴۰.</ref>.

بیشترین حضور و نقش ازدیان را پس از [[اسلام]]، باید در دو شهر [[بصره]] و [[کوفه]] جست. بصره، نخستین ساکنان ازدی این [[شهر]] نام گرفتند. این گروه نخستین هسته‌های ساکنان ازدی این شهر را شکل ‌دادند<ref>واقدی، الرده، ص۲۹۷-۲۹۹؛ ابن قتیبه، المعارف، ص۳۹۹.</ref>. در [[کوفه]] نیز ازدیان بخش قابل توجهی از [[جمعیت]] [[شهر]] را به خود اختصاص دادند<ref>ر.ک: مسعودی، مروج الذهب، ج۱، ص۴۲۹-۴۳۰.</ref>. ازدیان کوفه بخشی از جمعیت اسباع کوفه را تشکیل داده بودند<ref> خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۲۵۲-۲۵۳.</ref>.