قریه در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

قریه در قرآن (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۹

۴٬۳۰۵ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲

←‏مدینه یا مکه، کدامیک؟

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۱۵۳

ویرایش

@@ خط ۶۲: / خط ۶۲: @@
 ===مدینه یا [[مکه]]، کدامیک؟===
 ظاهر این جملات شاید چنین وانمود کند که [[مسلمانان]] مدینه در اثر فشارهایی که بر آنها وارد می‌شد خواستار خروج از مدینه بودند ولی به احتمال [[قوی]] این خواسته و تمنا مربوط به [[اهل مکه]] است. آنان «در محیط [[خفقان]] فقط از [[خدا]] می‌خواهند که آنها را از این [[شهر]] (مکه) که اهلش ستمگرند بیرون ببرد و از خدا تقاضا می‌کنند که برای [[حمایت]] ما [[سرپرست]] و [[یاوری]] بفرست»<ref>گزیده تفاسیر، ص۲۵۲؛ و ر.ک: اطلاعات قرآنی، ص۴۵۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۶۳۲.</ref>
+==[[قریه]]==
+{{متن قرآن|وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا...}}<ref>«و بسا شهرا که ما آن را از میان بردیم و عذاب ما شباهنگام یا به نیمروز هنگامی که (مردم) غنوده بودند آن را فرا گرفت» سوره اعراف، آیه ۴.</ref>.
+این [[آیه]] «سنتی را خاطرنشان می‌سازد که [[خداوند]] در [[مشرکین]] امم گذشته جاری می‌ساخته است و آن این بوده که وقتی [[مردم]] غیر از [[خدا]] [[اولیاء]] دیگری اتخاذ می‌کردند خداوند به عذابی که در [[روز]] یا در شب نازل می‌کرده هلاکشان می‌ساخته و پس از دیدن [[عذاب]] به [[ظلم]] خود اعتراف می‌نمودند»<ref>تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۰.</ref>.
+آیه‌های چهارم و پنجم [[سوره اعراف]] «اشاره‌ای به عواقب دردناک [[مخالفت]] با دستوراتی است که در [[آیات]] قبل بیان شد و هم در واقع «فهرستی» است اجمالی در سرگذشت [[اقوام]] متعددی همچون [[قوم نوح]] و [[فرعون]] و عاد و [[ثمود]] و [[لوط]] که بعداً خواهد آمد. [[قرآن]] در اینجا به آنهائی که از تعلیمات [[انبیاء]] [[سرپیچی]] می‌کنند و به جای [[اصلاح]] خویش و دیگران بذر [[فساد]] می‌پاشند، شدیداً [[اخطار]] می‌کند که نگاهی به زندگانی اقوام پیشین بیفکنید»<ref>تفسیر نمونه، ج۶، ص۱۰۶.</ref>.
+از آنجا که در این آیه نازل شدن عذاب به هنگام شب و نیمروز مرتبط شده است احتمال دارد به [[قوم لوط]] که در شب دچار عذاب شدند و [[قوم شعیب]] که در نیمروز هلاک گردیدند اشاره شده باشد. اگر چنین باشد مراکز [[اجتماع]] این دو [[قوم]]، مد نظر «قریه» خواهند بود که توصیف و شرح آنها در جای خود و در این کتاب آورده شده‌اند.
+برخی نویسندگان وقتی به مبحث سوره اعراف ورود پیدا می‌کنند به این [[باور]] می‌رسند که: در کلمه «قریه» و «قراء» با ۹ بار تکرار در مجموع از همه [[سوره‌ها]] بیشتر است»<ref>عبدالعلی بازرگان، نظم قرآن، ص۱۴۶.</ref>.
+بنابر گفته [[صاحب تفسیر المیزان]]؛ در این آیه خداوند: «سنتی را خاطرنشان آنان می‌سازد که خداوند در مشرکین امم گذشته جاری می‌ساخته است و آن این بوده که وقتی غیر از خدا اولیاء دیگری اتخاذ می‌کردند [[خداوند]] به عذابی که در [[روز]] یا در شب نازل می‌کرد، هلاکشان می‌ساخته، و پس از دیدن [[عذاب]] به [[ظلم]] خود اعتراف می‌نمودند»<ref>تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۰.</ref>.
+«[[بدیهی]] است عذاب در حالت [[آرامش]] طعم تلخ‌تری خواهد داشت و این [[کیفر]] یا گناهانشان نیز متناسب می‌باشد زیرا همان‌طور که با [[گناه]] خود آرامش دیگران را بر هم زدند [[خدا]] نیز [[آسایش]] خودشان را بر هم زد»<ref>برگزیده تفاسیر، ص۳۹۹.</ref>.
+احتمال زیاد وجود دارد که منظور از [[هلاکت]] و [[فروپاشی]] [[اقوام]] گذشته یا [[قوم لوط]] و یا [[قوم شعیب]] باشد. قوم لوط در شب گرفتار [[عذاب الهی]] شدند و قوم شعیب در روز [[مجازات]] شدند. جایگاه قوم لوط و قوم شعیب نیز در لابه‌لای این کتاب مورد اشاره قرار گرفته‌اند.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۶۳۳.</ref>
 == منابع ==