←جغرافیای طوی، در سور مبارکه طه و نازعات
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
#{{متن قرآن|إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.</ref>. | #{{متن قرآن|إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى}}<ref>«آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.</ref>. | ||
هر دو [[آیه]] مذکور مربوط به بخشی از دوران [[زندگی]] پر فراز و نشیب [[حضرت موسی]]{{ع}} است و آن دو آیه به [[زمان]] [[بعثت]] آن [[حضرت]] در وادی مقاس طوی [[ارتباط]] دارد. | هر دو [[آیه]] مذکور مربوط به بخشی از دوران [[زندگی]] پر فراز و نشیب [[حضرت موسی]]{{ع}} است و آن دو آیه به [[زمان]] [[بعثت]] آن [[حضرت]] در وادی مقاس طوی [[ارتباط]] دارد. | ||
واژه مورد بررسی، در [[آیات]] فوق، کلمه طوی است؛ که به نظر بعضی از [[مفسرین]]، نام مکانی است؛ که نخستین شرارههای [[وحی]]، در آن محل، بر [[قلب]] [[موسی]]{{ع}} تابید و به نظر بعضی دیگر، صفتی است؛ زیرا طوی در اصل به معنی پیچیدن است | واژه مورد بررسی، در [[آیات]] فوق، کلمه طوی است؛ که به نظر بعضی از [[مفسرین]]، نام مکانی است؛ که نخستین شرارههای [[وحی]]، در آن محل، بر [[قلب]] [[موسی]]{{ع}} تابید و به نظر بعضی دیگر، صفتی است؛ زیرا طوی در اصل به معنی پیچیدن است<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۵۲.</ref>. | ||
==معنی لغوی طوی== | ==معنی لغوی طوی== | ||