←قبیله طی و واقعه ارتداد قبایل
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = قبایل | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = بنیطی در تاریخ اسلامی| پرسش مرتبط = }} '''قبیله طی''' یکی از قبایل بزرگ قحطانی و یمنی الاصل بودند. با ازدیاد جمعیت به مناطق مختلف مانند نجد، مدینه، عراق و... مهاجرت کردند. ب...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
پانزده نفر از [[نمایندگان]] قبیله طی به [[ریاست]] "زیدالخیل بن مُهَلْهل" به [[مدینه]] آمدند و نزد [[رسول خدا]] {{صل}} [[مسلمان]] شدند<ref> ابنهشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۵۷۷.</ref>. پس از [[فتح مکه]] به دست [[مسلمانان]]، بسیاری از قبیلههای [[عرب]] به [[اسلام]] گرویدند؛ اما طاییان همچنان بر [[کیش]] پیشینیان بودند. در این هنگام بزرگ [[قبیله]]، عدی پسر حاتم بود [[خانواده]] و [[دارایی]] خود را به [[شام]] فرستاد و خود نیز به این سرزمین [[پناه]] برد. اما خواهرش به [[اسارت]] [[سپاهیان]] اسلام درآمد<ref> ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۲.</ref>. سفانه با اشاره [[حضرت علی]] {{ع}} از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست [[آزادی]] خود را کرد و رسول خدا {{صل}} پذیرفتند و مقداری [[لباس]] و خرجی راه و مرکبی به او دادند و وی را [[آزاد]] کردند و او را به همراه گروهی از [[طایفه طی]] به سوی شام روانه کردند<ref> ابنهشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۵۷۸-۵۸۰.</ref>. او نزد عدی رفت و عدی از نظرش درباره پیامبر {{صل}} جویا شد. او در پاسخ از عدی خواست هر چه زودتر نزد حضرت برود؛ چراکه اگر حقیقتاً پیامبر باشد، هر کس زودتر به او [[ایمان]] بیاورد، بر دیگران [[برتری]] دارد و اگر [[پادشاه]] باشد از عزتش کاسته نمیشود. عدی نظر او را پذیرفت و به مدینه رفت و پس از [[دیدار]] با پیامبر {{صل}} و [[گفتگو]] با ایشان [[حقیقت]] [[پیامبری]] حضرت را دریافت و اسلام آورد<ref> ابنهشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۵۷۸-۵۸۰؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۲، ص۳۷۶؛ عبدالقادر فیاض حرفوش، قبیلة طَی، ص۹۸ و ۴۰۰.</ref>. پس از آن، [[رسول خدا]] {{صل}} او را [[مأمور]] جمعآوری [[زکات]] قومش کردند<ref> ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۲؛ منتظرالقائم، اصغر، نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت، ص۹۶-۹۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | پانزده نفر از [[نمایندگان]] قبیله طی به [[ریاست]] "زیدالخیل بن مُهَلْهل" به [[مدینه]] آمدند و نزد [[رسول خدا]] {{صل}} [[مسلمان]] شدند<ref> ابنهشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۵۷۷.</ref>. پس از [[فتح مکه]] به دست [[مسلمانان]]، بسیاری از قبیلههای [[عرب]] به [[اسلام]] گرویدند؛ اما طاییان همچنان بر [[کیش]] پیشینیان بودند. در این هنگام بزرگ [[قبیله]]، عدی پسر حاتم بود [[خانواده]] و [[دارایی]] خود را به [[شام]] فرستاد و خود نیز به این سرزمین [[پناه]] برد. اما خواهرش به [[اسارت]] [[سپاهیان]] اسلام درآمد<ref> ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۲.</ref>. سفانه با اشاره [[حضرت علی]] {{ع}} از [[پیامبر]] {{صل}} درخواست [[آزادی]] خود را کرد و رسول خدا {{صل}} پذیرفتند و مقداری [[لباس]] و خرجی راه و مرکبی به او دادند و وی را [[آزاد]] کردند و او را به همراه گروهی از [[طایفه طی]] به سوی شام روانه کردند<ref> ابنهشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۵۷۸-۵۸۰.</ref>. او نزد عدی رفت و عدی از نظرش درباره پیامبر {{صل}} جویا شد. او در پاسخ از عدی خواست هر چه زودتر نزد حضرت برود؛ چراکه اگر حقیقتاً پیامبر باشد، هر کس زودتر به او [[ایمان]] بیاورد، بر دیگران [[برتری]] دارد و اگر [[پادشاه]] باشد از عزتش کاسته نمیشود. عدی نظر او را پذیرفت و به مدینه رفت و پس از [[دیدار]] با پیامبر {{صل}} و [[گفتگو]] با ایشان [[حقیقت]] [[پیامبری]] حضرت را دریافت و اسلام آورد<ref> ابنهشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۵۷۸-۵۸۰؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۲، ص۳۷۶؛ عبدالقادر فیاض حرفوش، قبیلة طَی، ص۹۸ و ۴۰۰.</ref>. پس از آن، [[رسول خدا]] {{صل}} او را [[مأمور]] جمعآوری [[زکات]] قومش کردند<ref> ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۲۲؛ منتظرالقائم، اصغر، نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت، ص۹۶-۹۷.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
== | == نقشآفرینی در واقعه رده == | ||
{{همچنین|واقعه رده}} | |||
[[مردم]] قبیله طی در واقعه ارتداد قبایل، از معدود قبایلی بودند که در [[دین اسلام]] [[راسخ]] و [[استوار]] ماندند چندان که در جریان ارتداد [[قبایل عرب]]، جز دو نفر هیچ یک از آنان<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ج۱، ص۲۳۷.</ref> از [[دین]] خارج نشدند. در این واقعه، [[عدی بن حاتم طایی]] ـ رییس قبیله طی ـ نقشی اساسی ایفا کرد؛ او بر [[اسلام]] باقی ماند و از ارتداد [[قوم]] خود نیز جلوگیری کرد<ref> واقدی، کتاب الرده، ص۶۳؛ ابنحجر عسقلانی، الإصابة، ج۴، ص۳۸۸.</ref>. او در [[جنگهای ردّه]] که در دوره [[خلیفه اول]] رخ داد شرکت کرد<ref>واقدی، کتاب الرده، ص۶۶.</ref> و علاوه بر آن، [[صدقات]] [[قبیله]] [[طیء]] را نزد [[ابوبکر]] آورد<ref> ابنعبد البر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۵۸.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]؛ [[اصغر منتظرالقائم|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص:۹۶-۹۷.</ref> | [[مردم]] قبیله طی در واقعه ارتداد قبایل، از معدود قبایلی بودند که در [[دین اسلام]] [[راسخ]] و [[استوار]] ماندند چندان که در جریان ارتداد [[قبایل عرب]]، جز دو نفر هیچ یک از آنان<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ج۱، ص۲۳۷.</ref> از [[دین]] خارج نشدند. در این واقعه، [[عدی بن حاتم طایی]] ـ رییس قبیله طی ـ نقشی اساسی ایفا کرد؛ او بر [[اسلام]] باقی ماند و از ارتداد [[قوم]] خود نیز جلوگیری کرد<ref> واقدی، کتاب الرده، ص۶۳؛ ابنحجر عسقلانی، الإصابة، ج۴، ص۳۸۸.</ref>. او در [[جنگهای ردّه]] که در دوره [[خلیفه اول]] رخ داد شرکت کرد<ref>واقدی، کتاب الرده، ص۶۶.</ref> و علاوه بر آن، [[صدقات]] [[قبیله]] [[طیء]] را نزد [[ابوبکر]] آورد<ref> ابنعبد البر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۵۸.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]؛ [[اصغر منتظرالقائم|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص:۹۶-۹۷.</ref> | ||