مسجد الحرام در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

| مداخل مرتبط = [[مسجد الحرام در قرآن]] - [[مسجد الحرام در معارف مهدویت]] - [[مسجد الحرام در فقه اسلامی]]

== مقدمه ==

{{متن قرآن|... فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ...}}<ref>«... اکنون به سوی مسجد الحرام رو کن.».. سوره بقره، آیه ۱۴۴.</ref>. کلمه [[مسجد الحرام]] چهارده بار در قرآن مجید ذکر شده است<ref>بقره: آیات ۱۴۴، ۱۴۹، ۱۵۰، ۲۱۷؛ مائده ۲؛ انفال ۳۴؛ توبه ۲۸، ۱۹، ۷؛ اسراء، ۱؛ حج ۲۵، ۲۷؛ فتح ۲۵، ۲۷.</ref>.<ref>ر.ک: خزائلی، اعلام قرآنی، ص۵۹۶.</ref> و در چند جای دیگر به آن اشاره شده است<ref>بقره، ۱۱۴، ۱۸۷؛ نساء ۱۰۱؛ مائده ۹۷، توبه ۱۷.</ref>.<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ص۲۰۵۱؛ و ر.ک: خزائلی، اعلام قرآن، ص۵۹۶.</ref>.

مسجد الحرام [[مسجد]] [[مکه]] است. [[کعبه]] و [[زمزم]] و [[مقام ابراهیم]] جزئی از این مسجد هستند. در [[سال هشتم هجرت]]؛ [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در مکه مکانی ساخت که به زودی آن محل برای [[اجتماع]] [[مسلمانان]] کوچک شد و در زمان عمر و [[عثمان]] خانه‌های اطراف مسجد را جزو مسجد کردند.

در [[زمان]] [[عبدالله بن زبیر]] و [[خلفای اموی]] و عباسی توسعه و [[تزئین]] مسجد ادامه یافت. [[ابن زبیر]] برای مسجد سقف ساخت، مهدی [[خلیفه عباسی]] دور مسجد اطاق‌های بی‌سقف با ستون‌های چوبی بنا کرد و عدد مناره‌ها را به هفت رسانید و دور کعبه چراغدان‌هایی ساخته شد سپس برای هر یک از [[ائمه]] [[مذاهب]] بنای جداگانه‌ای با سقف‌های چوبی بنا کردند که هر یک از ائمه مذاهب در ساختمان مخصوص به خود [[نماز]] بگزارد و به این ترتیب از [[منازعات]] [[حنفی‌ها]] و [[شافعی‌ها]] پیشگیری شد. کف حجرات با شن و راه ورود به مطاف با سنگ مرمر مفروش گردید.

مسجد؛ شکل فعلی خود را در زمان سلطان سلیم دوم از سنه ۱۵۷۲ تا سنه ۱۵۷۷ به دست آورده است<ref>محمد رسول کیانی، اعلام قرآن، ص۶۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۳۰.</ref>