زید بن حارثه در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

وقتی دشمن از حرکت سپاه اسلام [[آگاه]] شد، قبل از آنکه [[مسلمانان]] به محل شهادت [[حارث بن عمیر]] برسند، افرادی را به [[فرماندهی]] [[شرحبیل]] به منطقه [[موته]] فرستاد. [[مسلمانان]] به [[وادی القری]] رسیده و چند روزی آنجا ماندند. شرحبیل [[برادر]] خود سدوس را برای کسب [[آگاهی]] از مسلمانان فرستاد که [[شناسایی]] و کشته شد. برادر دیگرش و بر بن [[عمرو]] را هم به همین منظور فرستاد و او هم کشته شد. به [[زید بن حارثه]] خبر دادند که هرقل در منطقه مآب، واقع در [[سرزمین]] بلقاء فرود آمده و از [[قبایل]] مختلف در حدود صد هزار نیرو جمع آوری کرده است. [[زید]] [[دستور]] داد که یکی دو شبی در آنجا بمانند تا چاره‌ای بیندیشند. بعد از [[گفتگو]]، قرار شد که موضوع را با [[رسول خدا]] {{صل}} در میان بگذارند. در این هنگام، [[عبد الله بن رواحه]] آنها را [[دلداری]] داد و گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]]، ما هرگز با [[دشمن]] با [[اعتماد]] به عده زیاد، یا اسب و [[سلاح]] زیاد [[جنگ]] نکرده‌ایم؛ بلکه با [[توکل بر خدا]] و [[قدرت]] [[ایمان]] جنگ کرده‌ایم. [[تردید]] را کنار بگذارید و آماده جنگ شوید. آیا صحنه‌های [[جنگ بدر]] و [[أحد]] را از یاد برده‌اید؟ آیا در آن [[جنگ‌ها]] سلاح و افراد [[پیروز]] شدند؟ به هر حال جنگ ما به یکی از دو خوبی می‌انجامد؛ یا بر دشمن پیروز می‌شویم و یا به [[درجه]] والای [[شهادت]] می‌رسیم".